← Back to Gurbani Library
← Ang 1193

Ang 1194

Ang 1195
Raag BasantBhagat Kabir

ਜੋਇ ਖਸਮੁ ਹੈ ਜਾਇਆ ॥

joe khasam hai jaaeaa |

The wife gives birth to her husband.

ਪੂਤਿ ਬਾਪੁ ਖੇਲਾਇਆ ॥

poot baap khelaaeaa |

The son leads his father in play.

ਬਿਨੁ ਸ੍ਰਵਣਾ ਖੀਰੁ ਪਿਲਾਇਆ ॥੧॥

bin sravanaa kheer pilaaeaa |1|

Without breasts, the mother nurses her baby. ||1||

ਦੇਖਹੁ ਲੋਗਾ ਕਲਿ ਕੋ ਭਾਉ ॥

dekhahu logaa kal ko bhaau |

Behold, people! This is how it is in the Dark Age of Kali Yuga.

ਸੁਤਿ ਮੁਕਲਾਈ ਅਪਨੀ ਮਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sut mukalaaee apanee maau |1| rahaau |

The son marries his mother. ||1||Pause||

ਪਗਾ ਬਿਨੁ ਹੁਰੀਆ ਮਾਰਤਾ ॥

pagaa bin hureea maarataa |

Without feet, the mortal jumps.

ਬਦਨੈ ਬਿਨੁ ਖਿਰ ਖਿਰ ਹਾਸਤਾ ॥

badanai bin khir khir haasataa |

Without a mouth, he bursts into laughter.

ਨਿਦ੍ਰਾ ਬਿਨੁ ਨਰੁ ਪੈ ਸੋਵੈ ॥

nidraa bin nar pai sovai |

Without feeling sleepy, he lays down and sleeps.

ਬਿਨੁ ਬਾਸਨ ਖੀਰੁ ਬਿਲੋਵੈ ॥੨॥

bin baasan kheer bilovai |2|

Without a churn, the milk is churned. ||2||

ਬਿਨੁ ਅਸਥਨ ਗਊ ਲਵੇਰੀ ॥

bin asathan gaoo laveree |

Without udders, the cow gives milk.

ਪੈਡੇ ਬਿਨੁ ਬਾਟ ਘਨੇਰੀ ॥

paidde bin baatt ghaneree |

Without travelling, a long journey is made.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਟ ਨ ਪਾਈ ॥

bin satigur baatt na paaee |

Without the True Guru, the path is not found.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸਮਝਾਈ ॥੩॥੩॥

kahu kabeer samajhaaee |3|3|

Says Kabeer, see this, and understand. ||3||3||

Raag BasantBhagat Kabir

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪਠਾਏ ਪੜਨ ਸਾਲ ॥

prahalaad patthaae parran saal |

Prahlaad was sent to school.

ਸੰਗਿ ਸਖਾ ਬਹੁ ਲੀਏ ਬਾਲ ॥

sang sakhaa bahu lee baal |

He took many of his friends along with him.

ਮੋ ਕਉ ਕਹਾ ਪੜੑਾਵਸਿ ਆਲ ਜਾਲ ॥

mo kau kahaa parraavas aal jaal |

He asked his teacher, "Why do you teach me about worldly affairs?

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਿ ਦੇਹੁ ਸ੍ਰੀ ਗੋੁਪਾਲ ॥੧॥

meree patteea likh dehu sree goupaal |1|

Write the Name of the Dear Lord on my tablet." ||1||

ਨਹੀ ਛੋਡਉ ਰੇ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਨਾਮ ॥

nahee chhoddau re baabaa raam naam |

O Baba, I will not forsake the Name of the Lord.

ਮੇਰੋ ਅਉਰ ਪੜੑਨ ਸਿਉ ਨਹੀ ਕਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

mero aaur parran siau nahee kaam |1| rahaau |

I will not bother with any other lessons. ||1||Pause||

ਸੰਡੈ ਮਰਕੈ ਕਹਿਓ ਜਾਇ ॥

sanddai marakai kahio jaae |

Sanda and Marka went to the king to complain.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਬੁਲਾਏ ਬੇਗਿ ਧਾਇ ॥

prahalaad bulaae beg dhaae |

He sent for Prahlaad to come at once.

ਤੂ ਰਾਮ ਕਹਨ ਕੀ ਛੋਡੁ ਬਾਨਿ ॥

too raam kehan kee chhodd baan |

He said to him, "Stop uttering the Lord's Name.

ਤੁਝੁ ਤੁਰਤੁ ਛਡਾਊ ਮੇਰੋ ਕਹਿਓ ਮਾਨਿ ॥੨॥

tujh turat chhaddaaoo mero kahio maan |2|

I shall release you at once, if you obey my words." ||2||

ਮੋ ਕਉ ਕਹਾ ਸਤਾਵਹੁ ਬਾਰ ਬਾਰ ॥

mo kau kahaa sataavahu baar baar |

Prahlaad answered, "Why do you annoy me, over and over again?

ਪ੍ਰਭਿ ਜਲ ਥਲ ਗਿਰਿ ਕੀਏ ਪਹਾਰ ॥

prabh jal thal gir kee pahaar |

God created the water, land, hills and mountains.

ਇਕੁ ਰਾਮੁ ਨ ਛੋਡਉ ਗੁਰਹਿ ਗਾਰਿ ॥

eik raam na chhoddau gureh gaar |

I shall not forsake the One Lord; if I did, I would be going against my Guru.

ਮੋ ਕਉ ਘਾਲਿ ਜਾਰਿ ਭਾਵੈ ਮਾਰਿ ਡਾਰਿ ॥੩॥

mo kau ghaal jaar bhaavai maar ddaar |3|

You might as well throw me into the fire and kill me." ||3||

ਕਾਢਿ ਖੜਗੁ ਕੋਪਿਓ ਰਿਸਾਇ ॥

kaadt kharrag kopio risaae |

The king became angry and drew his sword.

ਤੁਝ ਰਾਖਨਹਾਰੋ ਮੋਹਿ ਬਤਾਇ ॥

tujh raakhanahaaro mohi bataae |

"Show me your protector now!"

ਪ੍ਰਭ ਥੰਭ ਤੇ ਨਿਕਸੇ ਕੈ ਬਿਸਥਾਰ ॥

prabh thanbh te nikase kai bisathaar |

So God emerged out of the pillar, and assumed a mighty form.

ਹਰਨਾਖਸੁ ਛੇਦਿਓ ਨਖ ਬਿਦਾਰ ॥੪॥

haranaakhas chhedio nakh bidaar |4|

He killed Harnaakhash, tearing him apart with his nails. ||4||

ਓਇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇਵਾਧਿ ਦੇਵ ॥

oe param purakh devaadh dev |

The Supreme Lord God, the Divinity of the divine,

ਭਗਤਿ ਹੇਤਿ ਨਰਸਿੰਘ ਭੇਵ ॥

bhagat het narasingh bhev |

for the sake of His devotee, assumed the form of the man-lion.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਕੋ ਲਖੈ ਨ ਪਾਰ ॥

keh kabeer ko lakhai na paar |

Says Kabeer, no one can know the Lord's limits.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਉਧਾਰੇ ਅਨਿਕ ਬਾਰ ॥੫॥੪॥

prahalaad udhaare anik baar |5|4|

He saves His devotees like Prahlaad over and over again. ||5||4||

Raag BasantBhagat Kabir

ਇਸੁ ਤਨ ਮਨ ਮਧੇ ਮਦਨ ਚੋਰ ॥

eis tan man madhe madan chor |

Within the body and mind are thieves like sexual desire,

ਜਿਨਿ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਹਿਰਿ ਲੀਨ ਮੋਰ ॥

jin giaan ratan hir leen mor |

which has stolen my jewel of spiritual wisdom.

ਮੈ ਅਨਾਥੁ ਪ੍ਰਭ ਕਹਉ ਕਾਹਿ ॥

mai anaath prabh khau kaeh |

I am a poor orphan, O God; unto whom should I complain?

ਕੋ ਕੋ ਨ ਬਿਗੂਤੋ ਮੈ ਕੋ ਆਹਿ ॥੧॥

ko ko na bigooto mai ko aaeh |1|

Who has not been ruined by sexual desire? What am I? ||1||

ਮਾਧਉ ਦਾਰੁਨ ਦੁਖੁ ਸਹਿਓ ਨ ਜਾਇ ॥

maadhau daarun dukh sahio na jaae |

O Lord, I cannot endure this agonizing pain.

ਮੇਰੋ ਚਪਲ ਬੁਧਿ ਸਿਉ ਕਹਾ ਬਸਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

mero chapal budh siau kahaa basaae |1| rahaau |

What power does my fickle mind have against it? ||1||Pause||

ਸਨਕ ਸਨੰਦਨ ਸਿਵ ਸੁਕਾਦਿ ॥

sanak sanandan siv sukaad |

Sanak, Sanandan, Shiva and Suk Dayv

ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਜਾਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ॥

naabh kamal jaane brahamaad |

were born out of Brahma's naval chakra.

ਕਬਿ ਜਨ ਜੋਗੀ ਜਟਾਧਾਰਿ ॥

kab jan jogee jattaadhaar |

The poets and the Yogis with their matted hair

ਸਭ ਆਪਨ ਅਉਸਰ ਚਲੇ ਸਾਰਿ ॥੨॥

sabh aapan aausar chale saar |2|

all lived their lives with good behavior. ||2||

ਤੂ ਅਥਾਹੁ ਮੋਹਿ ਥਾਹ ਨਾਹਿ ॥

too athaahu mohi thaah naeh |

You are Unfathomable; I cannot know Your depth.

ਪ੍ਰਭ ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਦੁਖੁ ਕਹਉ ਕਾਹਿ ॥

prabh deenaa naath dukh khau kaeh |

O God, Master of the meek, unto whom should I tell my pains?

ਮੋਰੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਆਥਿ ਧੀਰ ॥

moro janam maran dukh aath dheer |

Please rid me of the pains of birth and death, and bless me with peace.

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਗੁਨ ਰਉ ਕਬੀਰ ॥੩॥੫॥

sukh saagar gun rau kabeer |3|5|

Kabeer utters the Glorious Praises of God, the Ocean of peace. ||3||5||

Raag BasantBhagat Kabir

ਨਾਇਕੁ ਏਕੁ ਬਨਜਾਰੇ ਪਾਚ ॥

naaeik ek banajaare paach |

There is one merchant and five traders.

ਬਰਧ ਪਚੀਸਕ ਸੰਗੁ ਕਾਚ ॥

baradh pacheesak sang kaach |

The twenty-five oxen carry false merchandise.

ਨਉ ਬਹੀਆਂ ਦਸ ਗੋਨਿ ਆਹਿ ॥

nau baheean das gon aaeh |

There are nine poles which hold the ten bags.

ਕਸਨਿ ਬਹਤਰਿ ਲਾਗੀ ਤਾਹਿ ॥੧॥

kasan bahatar laagee taeh |1|

The body is tied by the seventy-two ropes. ||1||

ਮੋਹਿ ਐਸੇ ਬਨਜ ਸਿਉ ਨਹੀਨ ਕਾਜੁ ॥

mohi aise banaj siau naheen kaaj |

I don't care at all about such commerce.

ਜਿਹ ਘਟੈ ਮੂਲੁ ਨਿਤ ਬਢੈ ਬਿਆਜੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥

jih ghattai mool nit badtai biaaj | rahaau |

It depletes my capital, and the interest charges only increase. ||Pause||

ਸਾਤ ਸੂਤ ਮਿਲਿ ਬਨਜੁ ਕੀਨ ॥

saat soot mil banaj keen |

Weaving the seven threads together, they carry on their trade.

ਕਰਮ ਭਾਵਨੀ ਸੰਗ ਲੀਨ ॥

karam bhaavanee sang leen |

They are led on by the karma of their past actions.

ਤੀਨਿ ਜਗਾਤੀ ਕਰਤ ਰਾਰਿ ॥

teen jagaatee karat raar |

The three tax-collectors argue with them.

ਚਲੋ ਬਨਜਾਰਾ ਹਾਥ ਝਾਰਿ ॥੨॥

chalo banajaaraa haath jhaar |2|

The traders depart empty-handed. ||2||

ਪੂੰਜੀ ਹਿਰਾਨੀ ਬਨਜੁ ਟੂਟ ॥

poonjee hiraanee banaj ttoott |

Their capital is exhausted, and their trade is ruined.

ਦਹ ਦਿਸ ਟਾਂਡੋ ਗਇਓ ਫੂਟਿ ॥

deh dis ttaanddo geo foott |

The caravan is scattered in the ten directions.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਨ ਸਰਸੀ ਕਾਜ ॥

keh kabeer man sarasee kaaj |

Says Kabeer, O mortal, your tasks will be accomplished,

ਸਹਜ ਸਮਾਨੋ ਤ ਭਰਮ ਭਾਜ ॥੩॥੬॥

sehaj samaano ta bharam bhaaj |3|6|

when you merge in the Celestial Lord; let your doubts run away. ||3||6||

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

ਮੰਤ੍ਰ ਜੰਤ੍ਰ ਅਰੁ ਤੰਤ੍ਰ ਸਿਧਿ ਜੌ ਇਨਿ ਮਹਿ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥

mantr jantr ar tantr sidh jau in meh kachh hoe |

ਹਜਰਤਿ ਹ੍ਵੈ ਆਪਹਿ ਰਹਹਿ ਮਾਗਤ ਫਿਰਤ ਨ ਕੋਇ ॥੩੫॥

hajarat hvai aapeh raheh maagat firat na koe |35|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਦਿਜ ਬਾਜ ॥

dij baaj |

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

ਸੁਨਿ ਏ ਬਚਨ ਮਿਸਰ ਰਿਸਿ ਭਰਾ ॥

sun e bachan misar ris bharaa |

ਧਿਕ ਧਿਕ ਤਾ ਕਹਿ ਬਚਨ ਉਚਰਾ ॥

dhik dhik taa keh bachan ucharaa |

ਤੈਾਂ ਹਮਰੀ ਬਾਤ ਕਹ ਜਾਨੈ ॥

taiaan hamaree baat keh jaanai |

ਭਾਗ ਖਾਇ ਕੈ ਬੈਨ ਪ੍ਰਮਾਨੈ ॥੩੬॥

bhaag khaae kai bain pramaanai |36|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਕੁਅਰਿ ਬਾਚ ॥

kuar baach |

ਸੁਨੋ ਮਿਸਰ ਤੁਮ ਬਾਤ ਨ ਜਾਨਤ ॥

suno misar tum baat na jaanat |

ਅਹੰਕਾਰ ਕੈ ਬਚਨ ਪ੍ਰਮਾਨਤ ॥

ahankaar kai bachan pramaanat |

ਭਾਗ ਪੀਏ ਬੁਧਿ ਜਾਤ ਨ ਹਰੀ ॥

bhaag pee budh jaat na haree |

ਬਿਨੁ ਪੀਏ ਤਵ ਬੁਧਿ ਕਹ ਪਰੀ ॥੩੭॥

bin pee tav budh keh paree |37|

ਤੁਮ ਆਪਨ ਸ︀ਯਾਨੇ ਕਹਲਾਵਤ ॥

tum aapan sayaane kahalaavat |

ਕਬ ਹੀ ਭੂਲਿ ਨ ਭਾਗ ਚੜਾਵਤ ॥

kab hee bhool na bhaag charraavat |

ਜਬ ਪੁਨ ਜਾਹੁ ਕਾਜ ਭਿਛਾ ਕੇ ॥

jab pun jaahu kaaj bhichhaa ke |

ਕਰਹੋ ਖ੍ਵਾਰ ਰਹਤ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾ ਕੇ ॥੩੮॥

karaho khvaar rehat grih jaa ke |38|

ਜਿਹ ਧਨ ਕੋ ਤੁਮ ਤ︀ਯਾਗ ਦਿਖਾਵਤ ॥

jih dhan ko tum tayaag dikhaavat |

ਦਰ ਦਰ ਤਿਹ ਮਾਗਨ ਕਸ ਜਾਵਤ ॥

dar dar tih maagan kas jaavat |

ਮਹਾ ਮੂੜ ਰਾਜਨ ਕੇ ਪਾਸਨ ॥

mahaa moorr raajan ke paasan |

ਲੇਤ ਫਿਰਤ ਹੋ ਮਿਸ੍ਰ ਜੂ ਕਨ ਕਨ ॥੩੯॥

let firat ho misr joo kan kan |39|

ਤੁਮ ਜਗ ਮਹਿ ਤ︀ਯਾਗੀ ਕਹਲਾਵਤ ॥

tum jag meh tayaagee kahalaavat |

ਸਭ ਲੋਕਨ ਕਹ ਤ︀ਯਾਗ ਦ੍ਰਿੜਾਵਤ ॥

sabh lokan keh tayaag drirraavat |

ਜਾ ਕਹ ਮਨ ਬਚ ਕ੍ਰਮ ਤਜਿ ਦੀਜੈ ॥

jaa keh man bach kram taj deejai |

ਤਾ ਕਹ ਹਾਥ ਉਠਾਇ ਕਸ ਲੀਜੈ ॥੪੦॥

taa keh haath utthaae kas leejai |40|

ਕਾਹੂ ਧਨ ਤ︀ਯਾਗ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ॥

kaahoo dhan tayaag drirraaveh |

ਕਾਹੂ ਕੋ ਕੋਊ ਗ੍ਰਹਿ ਲਾਵਹਿ ॥

kaahoo ko koaoo greh laaveh |

ਮਨ ਮਹਿ ਦਰਬ ਠਗਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥

man meh darab tthagan kee aasaa |

ਦ੍ਵਾਰ ਦ੍ਵਾਰ ਡੋਲਤ ਇਹ ਪ︀ਯਾਸਾ ॥੪੧॥

dvaar dvaar ddolat ih payaasaa |41|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਅੜਿਲ ॥

arril |

ਬੇਦ ਬ︀ਯਾਕਰਨ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਇਮ ਉਚਰੈ ॥

bed bayaakaran saasatr sinmrit im ucharai |

ਜਿਨਿ ਕਿਸਹੂ ਤੇ ਏਕ ਟਕਾ ਮੋ ਕੌ ਝਰੈ ॥

jin kisahoo te ek ttakaa mo kau jharai |

ਜੇ ਤਿਨ ਕੋ ਕਛੁ ਦੇਤ ਉਸਤਤਿ ਤਾ ਕੀ ਕਰੈ ॥

je tin ko kachh det usatat taa kee karai |

ਹੋ ਜੋ ਧਨ ਦੇਤ ਨ ਤਿਨੈ ਨਿੰਦ ਤਾ ਕੀ ਰਰੈ ॥੪੨॥

ho jo dhan det na tinai nind taa kee rarai |42|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

ਨਿੰਦਿਆ ਅਰੁ ਉਸਤਤਿ ਦੋਊ ਜੀਵਤ ਹੀ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥

nindiaa ar usatat doaoo jeevat hee jag maeh |

ਜਬ ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਮਿਲੀ ਨਿੰਦੁਸਤਤਿ ਕਛੁ ਨਾਹਿ ॥੪੩॥

jab maattee maattee milee nindusatat kachh naeh |43|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਅੜਿਲ ॥

arril |

ਦੇਨਹਾਰ ਦਾਇਕਹਿ ਮੁਕਤਿ ਨਹਿ ਕਰਿ ਦਿਯੋ ॥

denahaar daaeikeh mukat neh kar diyo |

ਅਨਦਾਇਕ ਤਿਹ ਪੁਤ੍ਰ ਨ ਪਿਤ ਕੋ ਬਧ ਕਿਯੋ ॥

anadaaeik tih putr na pit ko badh kiyo |

ਜਾ ਤੇ ਧਨ ਕਰ ਪਰੈ ਸੁ ਜਸ ਤਾ ਕੋ ਕਰੈ ॥

jaa te dhan kar parai su jas taa ko karai |

ਹੋ ਜਾ ਤੇ ਕਛੁ ਨ ਲਹੈ ਨਿੰਦ ਤਿਹ ਉਚਰੈ ॥੪੪॥

ho jaa te kachh na lahai nind tih ucharai |44|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

ਦੁਹੂੰਅਨ ਸਮ ਜੋਊ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ॥

duhoonan sam joaoo kar jaanai |

ਨਿੰਦ︀ਯਾ ਉਸਤਤਿ ਸਮ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ॥

nindayaa usatat sam kar maanai |

ਹਮ ਤਾਹੀ ਕਹ ਬ੍ਰਹਮ ਪਛਾਨਹਿ ॥

ham taahee keh braham pachhaaneh |

ਵਾਹੀ ਕਹਿ ਦਿਜ ਕੈ ਅਨੁਮਾਨਹਿ ॥੪੫॥

vaahee keh dij kai anumaaneh |45|

CharitropakhyanGuru Guru Gobind Singh

ਅੜਿਲ ॥

arril |

ਏ ਦਿਜ ਜਾ ਤੇ ਜਤਨ ਪਾਇ ਧਨ ਲੇਵਹੀ ॥

e dij jaa te jatan paae dhan levahee |

ਤਾ ਨਰ ਕਹ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਬਡਾਈ ਦੇਵਹੀ ॥

taa nar keh bahu bhaat baddaaee devahee |

ਮਿਥਯਾ ਉਪਮਾ ਬਕਿ ਕਰਿ ਤਹਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੈ ॥

mithayaa upamaa bak kar teh prasan karai |

ਹੋ ਘੋਰ ਨਰਕ ਕੇ ਬੀਚ ਅੰਤ ਦੋਊ ਪਰੈ ॥੪੬॥

ho ghor narak ke beech ant doaoo parai |46|

← Ang 1193Ang 1195