ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
basant mahalaa 3 |
Basant, Third Mehl:
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
poorai bhaag sach kaar kamaavai |
By perfect destiny, one acts in truth.
ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥
eko chetai fir jon na aavai |
Remembering the One Lord, one does not have to enter the cycle of reincarnation.
ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
safal janam is jag meh aaeaa |
Fruitful is the coming into the world, and the life of one
ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥
saach naam sehaj samaaeaa |1|
who remains intuitively absorbed in the True Name. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramukh kaar karahu liv laae |
The Gurmukh acts, lovingly attuned to the Lord.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਵਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har naam sevahu vichahu aap gavaae |1| rahaau |
Be dedicated to the Lord's Name, and eradicate self-conceit from within. ||1||Pause||
ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਹੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥
tis jan kee hai saachee baanee |
True is the speech of that humble being;
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜਗ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥
gur kai sabad jag maeh samaanee |
through the Word of the Guru's Shabad, it is spread throughout the world.
ਚਹੁ ਜੁਗ ਪਸਰੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥
chahu jug pasaree saachee soe |
Throughout the four ages, his fame and glory spread.
ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਜਨੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥
naam rataa jan paragatt hoe |2|
Imbued with the Naam, the Name of the Lord, the Lord's humble servant is recognized and renowned. ||2||
ਇਕਿ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
eik saachai sabad rahe liv laae |
Some remain lovingly attuned to the True Word of the Shabad.
ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਭਾਇ ॥
se jan saache saachai bhaae |
True are those humble beings who love the True Lord.
ਸਾਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥
saach dhiaaein dekh hajoor |
They meditate on the True Lord, and behold Him near at hand, ever-present.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥੩॥
sant janaa kee pag pankaj dhoor |3|
They are the dust of the lotus feet of the humble Saints. ||3||
ਏਕੋ ਕਰਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
eko karataa avar na koe |
There is only One Creator Lord; there is no other at all.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
gurasabadee melaavaa hoe |
Through the Word of the Guru's Shabad, comes Union with the Lord.
ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥
jin sach seviaa tin ras paaeaa |
Whoever serves the True Lord finds joy.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੭॥
naanak sahaje naam samaaeaa |4|7|
O Nanak, he is intuitively absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||4||7||
ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
basant mahalaa 3 |
Basant, Third Mehl:
ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥
bhagat kareh jan dekh hajoor |
The Lord's humble servant worships Him, and beholds Him ever-present, near at hand.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥
sant janaa kee pag pankaj dhoor |
He is the dust of the lotus feet of the humble Saints.
ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
har setee sad raheh liv laae |
Those who remain lovingly attuned to the Lord forever
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥
poorai satigur deea bujhaae |1|
are blessed with understanding by the Perfect True Guru. ||1||
ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥
daasaa kaa daas viralaa koee hoe |
How rare are those who become the slave of the Lord's slaves.
ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aootam padavee paavai soe |1| rahaau |
They attain the supreme status. ||1||Pause||
ਏਕੋ ਸੇਵਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
eko sevahu avar na koe |
So serve the One Lord, and no other.
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
jit seviai sadaa sukh hoe |
Serving Him, eternal peace is obtained.
ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
naa ohu marai na aavai jaae |
He does not die; He does not come and go in reincarnation.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਸੇਵੀ ਕਿਉ ਮਾਇ ॥੨॥
tis bin avar sevee kiau maae |2|
Why should I serve any other than Him, O my mother? ||2||
ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਜਿਨੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥
se jan saache jinee saach pachhaaniaa |
True are those humble beings who realize the True Lord.
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥
aap maar sahaje naam samaaniaa |
Conquering their self-conceit, they merge intuitively into the Naam, the Name of the Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
guramukh naam paraapat hoe |
The Gurmukhs gather in the Naam.
ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥
man niramal niramal sach soe |3|
Their minds are immaculate, and their reputations are immaculate. ||3||
ਜਿਨਿ ਗਿਆਨੁ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਤੂ ਜਾਣੁ ॥
jin giaan keea tis har too jaan |
Know the Lord, who gave you spiritual wisdom,
ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਿਞਾਣੁ ॥
saach sabad prabh ek siyaan |
and realize the One God, through the True Word of the Shabad.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥
har ras chaakhai taan sudh hoe |
When the mortal tastes the sublime essence of the Lord, he becomes pure and holy.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥
naanak naam rate sach soe |4|8|
O Nanak, those who are imbued with the Naam - their reputations are true. ||4||8||
ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
basant mahalaa 3 |
Basant, Third Mehl:
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਕੁਲਾਂ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥
naam rate kulaan kaa kareh udhaar |
Those who are imbued with the Naam, the Name of the Lord - their generations are redeemed and saved.
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
saachee baanee naam piaar |
True is their speech; they love the Naam.
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਕਾਹੇ ਆਏ ॥
manamukh bhoole kaahe aae |
Why have the wandering self-willed manmukhs even come into the world?
ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥
naamahu bhoole janam gavaae |1|
Forgetting the Naam, the mortals waste their lives away. ||1||
ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰੈ ॥
jeevat marai mar maran savaarai |
One who dies while yet alive, truly dies, and embellishes his death.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਾਚੁ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur kai sabad saach ur dhaarai |1| rahaau |
Through the Word of the Guru's Shabad, he enshrines the True Lord within his heart. ||1||Pause||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥
guramukh sach bhojan pavit sareeraa |
Truth is the food of the Gurmukh; his body is sanctified and pure.
ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥
man niramal sad gunee gaheeraa |
His mind is immaculate; he is forever the ocean of virtue.
ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
jamai marai na aavai jaae |
He is not forced to come and go in the cycle of birth and death.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥
gur parasaadee saach samaae |2|
By Guru's Grace, he merges in the True Lord. ||2||
ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥
saachaa sevahu saach pachhaanai |
Serving the True Lord, one realizes Truth.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥
gur kai sabad har dar neesaanai |
Through the Word of the Guru's Shabad, he goes to the Lord's Court with his banners flying proudly.
ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚੁ ਸੋਭਾ ਹੋਇ ॥
dar saachai sach sobhaa hoe |
In the Court of the True Lord, he obtains true glory.
ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥
nij ghar vaasaa paavai soe |3|
He comes to dwell in the home of his own inner being. ||3||
ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥
aap abhul sachaa sach soe |
He cannot be fooled; He is the Truest of the True.
ਹੋਰਿ ਸਭਿ ਭੂਲਹਿ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥
hor sabh bhooleh doojai pat khoe |
All others are deluded; in duality, they lose their honor.
ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥
saachaa sevahu saachee baanee |
So serve the True Lord, through the True Bani of His Word.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੪॥੯॥
naanak naame saach samaanee |4|9|
O Nanak, through the Naam, merge in the True Lord. ||4||9||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਭਿਛਾ ਲੈ ਆਵੈ ॥
raaj sutaa bhichhaa lai aavai |
ਤਾ ਕਹ ਅਪਨੇ ਹਾਥ ਜਿਵਾਵੈ ॥
taa keh apane haath jivaavai |
ਨਿਸਿ ਕਹ ਲੋਗ ਜਬੈ ਸ੍ਵੈ ਜਾਹੀ ॥
nis keh log jabai svai jaahee |
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਦੋਊ ਭੋਗ ਕਮਾਹੀ ॥੨੩॥
lapatt lapatt doaoo bhog kamaahee |23|
ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੁਅਰਿ ਅਧਿਕ ਸੁਖ ਲੀਏ ॥
eih bidh kuar adhik sukh lee |
ਸਭ ਹੀ ਲੋਗ ਬਿਸ੍ਵਾਸਿਤ ਕੀਏ ॥
sabh hee log bisvaasit kee |
ਅਤਿਥ ਲੋਗ ਕਹਿ ਤਾਹਿ ਬਖਾਨੈ ॥
atith log keh taeh bakhaanai |
ਰਾਜਾ ਕਰਿ ਕੋਊ ਨ ਪਛਾਨੈ ॥੨੪॥
raajaa kar koaoo na pachhaanai |24|
ਇਕ ਦਿਨ ਕੁਅਰਿ ਪਿਤਾ ਪਹਿ ਗਈ ॥
eik din kuar pitaa peh gee |
ਬਚਨ ਕਠੋਰ ਬਖਾਨਤ ਭਈ ॥
bachan katthor bakhaanat bhee |
ਕੋਪ ਬਹੁਤ ਰਾਜਾ ਤਬ ਭਯੋ ॥
kop bahut raajaa tab bhayo |
ਬਨ ਬਾਸਾ ਦੁਹਿਤਾ ਕਹ ਦਯੋ ॥੨੫॥
ban baasaa duhitaa keh dayo |25|
ਸੁਨ ਬਨਬਾਸ ਪ੍ਰਗਟਿ ਅਤਿ ਰੋਵੈ ॥
sun banabaas pragatt at rovai |
ਚਿਤ ਕੇ ਬਿਖੈ ਸਕਲ ਦੁਖ ਖੋਵੈ ॥
chit ke bikhai sakal dukh khovai |
ਸਿਧਿ ਕਾਜ ਮੋਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਕੀਨਾ ॥
sidh kaaj moraa prabh keenaa |
ਤਾਤ ਹਮੈ ਬਨ ਬਾਸਾ ਦੀਨਾ ॥੨੬॥
taat hamai ban baasaa deenaa |26|
ਸਿਵਕਨ ਸੰਗ ਇਮਿ ਰਾਜ ਉਚਾਰੋ ॥
sivakan sang im raaj uchaaro |
ਏਹ ਕੰਨ︀ਯਾ ਕਹ ਬੇਗਿ ਨਿਕਾਰੋ ॥
eeh kanayaa keh beg nikaaro |
ਜਹ ਬਨ ਹੋਇ ਘੋਰ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
jeh ban hoe ghor bikaraalaa |
ਤਿਹ ਇਹ ਛਡ ਆਵਹੁ ਤਤਕਾਲਾ ॥੨੭॥
tih ih chhadd aavahu tatakaalaa |27|
ਲੈ ਸੇਵਕ ਤਿਤ ਸੰਗ ਸਿਧਾਏ ॥
lai sevak tith sang sidhaae |
ਤਾ ਕੋ ਬਨ ਭੀਤਰ ਤਜਿ ਆਏ ॥
taa ko ban bheetar taj aae |
ਵਹ ਰਾਜਾ ਆਵਤ ਤਹ ਭਯੋ ॥
veh raajaa aavat teh bhayo |
ਤਹੀ ਤਵਨਿ ਤੇ ਆਸਨ ਲਯੋ ॥੨੮॥
tahee tavan te aasan layo |28|
ਦ੍ਰਿੜ ਰਤਿ ਪ੍ਰਥਮ ਤਵਨ ਸੌ ਕਰੀ ॥
drirr rat pratham tavan sau karee |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੈ ਭੋਗਨ ਭਰੀ ॥
bhaat bhaat kai bhogan bharee |
ਹੈ ਆਰੂੜਤ ਪੁਨਿ ਤਿਹ ਕੀਨਾ ॥
hai aaroorrat pun tih keenaa |
ਨਗਰ ਅਪਨ ਕੋ ਮਾਰਗ ਲੀਨਾ ॥੨੯॥
nagar apan ko maarag leenaa |29|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਸਤਾਵਨ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੫੭॥੪੮੫੬॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau sataavan charitr samaapatam sat subham sat |257|4856|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਹੰਸਾ ਧੁਜ ਰਾਜਾ ਇਕ ਸੁਨਿਯਤ ॥
hansaa dhuj raajaa ik suniyat |
ਬਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ਜਿਹ ਅਤਿ ਜਗ ਗੁਨਿਯਤ ॥
bal prataap jih at jag guniyat |
ਕੇਸੋਤਮਾ ਧਾਮ ਤਿਹ ਨਾਰੀ ॥
kesotamaa dhaam tih naaree |
ਜਾ ਸਮ ਸੁਨੀ ਨ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰੀ ॥੧॥
jaa sam sunee na nain nihaaree |1|
ਹੰਸ ਮਤੀ ਤਿਹ ਗ੍ਰਿਹ ਦੁਹਿਤਾ ਇਕ ॥
hans matee tih grih duhitaa ik |
ਪੜੀ ਬ︀ਯਾਕਰਨ ਕੋਕ ਸਾਸਤ੍ਰਨਿਕ ॥
parree bayaakaran kok saasatranik |
ਤਾ ਸਮ ਅਵਰ ਨ ਕੋਊ ਜਗ ਮੈ ॥
taa sam avar na koaoo jag mai |
ਥਕਿਤ ਰਹਿਤ ਨਿਰਖਤ ਰਵਿ ਮਗ ਮੈ ॥੨॥
thakit rahit nirakhat rav mag mai |2|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਅਤਿ ਸੁੰਦਰਿ ਵਹ ਬਾਲ ਜਗਤ ਮਹਿ ਜਾਨਿਯੈ ॥
at sundar veh baal jagat meh jaaniyai |
ਜਿਹ ਸਮ ਅਵਰ ਸੁੰਦਰੀ ਕਹੂੰ ਨ ਬਖਾਨਿਯੈ ॥
jih sam avar sundaree kahoon na bakhaaniyai |
ਜੋਬਨ ਜੇਬ ਅਧਿਕ ਤਾ ਕੇ ਤਨ ਰਾਜਈ ॥
joban jeb adhik taa ke tan raajee |
ਹੋ ਨਿਰਖਿ ਚੰਦ੍ਰ ਅਰੁ ਸੂਰ ਮਦਨ ਛਬਿ ਲਾਜਈ ॥੩॥
ho nirakh chandr ar soor madan chhab laajee |3|
ਰੂਪ ਕੁਅਰ ਸੁਕੁਮਾਰ ਜਬੈ ਅਬਲਾ ਲਹਾ ॥
roop kuar sukumaar jabai abalaa lahaa |
ਜਾ ਸਮ ਨਿਰਖਾ ਕਹੂੰ ਨ ਕਹੂੰ ਕਿਨਹੂੰ ਕਹਾ ॥
jaa sam nirakhaa kahoon na kahoon kinahoon kahaa |
ਜਬ ਵਹ ਰਾਜ ਸਭਾ ਮਹਿ ਬੈਠਤ ਆਇ ਕੈ ॥
jab veh raaj sabhaa meh baitthat aae kai |
ਹੋ ਸਭ ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਕਹ ਲੇਤ ਚੁਰਾਇ ਕੈ ॥੪॥
ho sabh isatrin ke chit keh let churaae kai |4|