ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bhairau mahalaa 5 |
Bhairao, Fifth Mehl:
ਭੈ ਕਉ ਭਉ ਪੜਿਆ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥
bhai kau bhau parriaa simarat har naam |
Fear itself becomes afraid, when the mortal remembers the Lord's Name in meditation.
ਸਗਲ ਬਿਆਧਿ ਮਿਟੀ ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਕੀ ਦਾਸ ਕੇ ਹੋਏ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal biaadh mittee trihu gun kee daas ke hoe pooran kaam |1| rahaau |
All the diseases of the three gunas - the three qualities - are cured, and tasks of the Lord's slaves are perfectly accomplished. ||1||Pause||
ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਨ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਨ ਧਾਮ ॥
har ke lok sadaa gun gaaveh tin kau miliaa pooran dhaam |
The people of the Lord always sing His Glorious Praises; they attain His Perfect Mansion.
ਜਨ ਕਾ ਦਰਸੁ ਬਾਂਛੈ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਾਮ ॥੧॥
jan kaa daras baanchhai din raatee hoe puneet dharam raae jaam |1|
Even the Righteous Judge of Dharma and the Messenger of Death yearn, day and night, to be sanctified by the Blessed Vision of the Lord's humble servant. ||1||
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮਦ ਨਿੰਦਾ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟਿਆ ਅਭਿਮਾਨ ॥
kaam krodh lobh mad nindaa saadhasang mittiaa abhimaan |
Sexual desire, anger, intoxication, egotism, slander and egotistical pride are eradicted in the Saadh Sangat, the Company of the Holy.
ਐਸੇ ਸੰਤ ਭੇਟਹਿ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੨॥੩੯॥੫੨॥
aise sant bhetteh vaddabhaagee naanak tin kai sad kurabaan |2|39|52|
By great good fortune, such Saints are met. Nanak is forever a sacrifice to them. ||2||39||52||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bhairau mahalaa 5 |
Bhairao, Fifth Mehl:
ਪੰਚ ਮਜਮੀ ਜੋ ਪੰਚਨ ਰਾਖੈ ॥
panch majamee jo panchan raakhai |
One who harbors the five thieves, becomes the embodiment of these five.
ਮਿਥਿਆ ਰਸਨਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਭਾਖੈ ॥
mithiaa rasanaa nit utth bhaakhai |
He gets up each day and tells lies.
ਚਕ੍ਰ ਬਣਾਇ ਕਰੈ ਪਾਖੰਡ ॥
chakr banaae karai paakhandd |
He applies ceremonial religious marks to his body, but practices hypocrisy.
ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਪਚੈ ਜੈਸੇ ਤ੍ਰਿਅ ਰੰਡ ॥੧॥
jhur jhur pachai jaise tria randd |1|
He wastes away in sadness and pain, like a lonely widow. ||1||
ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸਭ ਝੂਠੁ ॥
har ke naam binaa sabh jhootth |
Without the Name of the Lord, everything is false.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹਿ ਸਾਕਤ ਮੂਠੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bin gur poore mukat na paaeeai saachee darageh saakat mootth |1| rahaau |
Without the Perfect Guru, liberation is not obtained. In the Court of the True Lord, the faithless cynic is plundered. ||1||Pause||
ਸੋਈ ਕੁਚੀਲੁ ਕੁਦਰਤਿ ਨਹੀ ਜਾਨੈ ॥
soee kucheel kudarat nahee jaanai |
One who does not know the Lord's Creative Power is polluted.
ਲੀਪਿਐ ਥਾਇ ਨ ਸੁਚਿ ਹਰਿ ਮਾਨੈ ॥
leepiai thaae na such har maanai |
Ritualistically plastering one's kitchen square does not make it pure in the Eyes of the Lord.
ਅੰਤਰੁ ਮੈਲਾ ਬਾਹਰੁ ਨਿਤ ਧੋਵੈ ॥
antar mailaa baahar nit dhovai |
If a person is polluted within, he may wash himself everyday on the outside,
ਸਾਚੀ ਦਰਗਹਿ ਅਪਨੀ ਪਤਿ ਖੋਵੈ ॥੨॥
saachee darageh apanee pat khovai |2|
but in the Court of the True Lord, he forfeits his honor. ||2||
ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਕਰੈ ਉਪਾਉ ॥
maaeaa kaaran karai upaau |
He works for the sake of Maya,
ਕਬਹਿ ਨ ਘਾਲੈ ਸੀਧਾ ਪਾਉ ॥
kabeh na ghaalai seedhaa paau |
but he never places his feet on the right path.
ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਚੀਤਿ ਨ ਆਣੈ ॥
jin keea tis cheet na aanai |
He never even remembers the One who created him.
ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਮੁਖਹੁ ਵਖਾਣੈ ॥੩॥
koorree koorree mukhahu vakhaanai |3|
He speaks falsehood, only falsehood, with his mouth. ||3||
ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥
jis no karam kare karataar |
That person, unto whom the Creator Lord shows Mercy,
ਸਾਧਸੰਗਿ ਹੋਇ ਤਿਸੁ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥
saadhasang hoe tis biauhaar |
deals with the Saadh Sangat, the Company of the Holy.
ਹਰਿ ਨਾਮ ਭਗਤਿ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ਰੰਗੁ ॥
har naam bhagat siau laagaa rang |
One who lovingly worships the Lord's Name,
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਨਹੀ ਭੰਗੁ ॥੪॥੪੦॥੫੩॥
kahu naanak tis jan nahee bhang |4|40|53|
says Nanak - no obstacles ever block his way. ||4||40||53||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥
bhairau mahalaa 5 |
Bhairao, Fifth Mehl:
ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਫਿਟਕੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥
nindak kau fittake sansaar |
The entire universe curses the slanderer.
ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਝੂਠਾ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥
nindak kaa jhootthaa biauhaar |
False are the dealings of the slanderer.
ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਮੈਲਾ ਆਚਾਰੁ ॥
nindak kaa mailaa aachaar |
The slanderer's lifestyle is filthy and polluted.
ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥੧॥
daas apune kau raakhanahaar |1|
The Lord is the Saving Grace and the Protector of His slave. ||1||
ਨਿੰਦਕੁ ਮੁਆ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਨਾਲਿ ॥
nindak muaa nindak kai naal |
The slanderer dies with the rest of the slanderers.
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰਿ ਜਨ ਰਾਖੇ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਸਿਰਿ ਕੜਕਿਓ ਕਾਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
paarabraham paramesar jan raakhe nindak kai sir karrakio kaal |1| rahaau |
The Supreme Lord God, the Transcendent Lord, protects and saves His humble servant. Death roars and thunders over the head of the slanderer. ||1||Pause||
ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਕਹਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮਾਨੈ ॥
nindak kaa kahiaa koe na maanai |
No one belives what the slanderer says.
ਨਿੰਦਕ ਝੂਠੁ ਬੋਲਿ ਪਛੁਤਾਨੇ ॥
nindak jhootth bol pachhutaane |
The slanderer tells lies, and later regrets and repents.
ਹਾਥ ਪਛੋਰਹਿ ਸਿਰੁ ਧਰਨਿ ਲਗਾਹਿ ॥
haath pachhoreh sir dharan lagaeh |
He wrings his hands, and hits his head against the ground.
ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਦਈ ਛੋਡੈ ਨਾਹਿ ॥੨॥
nindak kau dee chhoddai naeh |2|
The Lord does not forgive the slanderer. ||2||
ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਕਿਛੁ ਬੁਰਾ ਨ ਮਾਗੈ ॥
har kaa daas kichh buraa na maagai |
The Lord's slave does not wish anyone ill.
ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਲਾਗੈ ਦੁਖ ਸਾਂਗੈ ॥
nindak kau laagai dukh saangai |
The slanderer suffers, as if stabbed by a spear.
ਬਗੁਲੇ ਜਿਉ ਰਹਿਆ ਪੰਖ ਪਸਾਰਿ ॥
bagule jiau rahiaa pankh pasaar |
Like a crane, he spreads his feathers, to look like a swan.
ਮੁਖ ਤੇ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕਢਿਆ ਬੀਚਾਰਿ ॥੩॥
mukh te boliaa taan kadtiaa beechaar |3|
When he speaks with his mouth, then he is exposed and driven out. ||3||
ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਕਰਤਾ ਸੋਇ ॥
antarajaamee karataa soe |
The Creator is the Inner-knower, the Searcher of hearts.
ਹਰਿ ਜਨੁ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਇ ॥
har jan karai su nihachal hoe |
That person, whom the Lord makes His Own, becomes stable and steady.
ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਸਾਚਾ ਦਰਬਾਰਿ ॥
har kaa daas saachaa darabaar |
The Lord's slave is true in the Court of the Lord.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਹਿਆ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੪॥੪੧॥੫੪॥
jan naanak kahiaa tat beechaar |4|41|54|
Servant Nanak speaks, after contemplating the essence of reality. ||4||41||54||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਟੂਕ ਬਿਲੋਕਿ ਚਕ੍ਰਿਤ ਹ੍ਵੈ ਰਹਿਯੋ ॥
ttook bilok chakrit hvai rahiyo |
ਸਾਚੁ ਭਯੋ ਜੋ ਮੁਹਿ ਇਨ ਕਹਿਯੋ ॥
saach bhayo jo muhi in kahiyo |
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਕਛੂ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
bhed abhed na kachhoo bichaariyo |
ਸੁਤ ਕੋ ਪਕਰਿ ਕਾਟਿ ਸਿਰ ਡਾਰਿਯੋ ॥੨੮॥
sut ko pakar kaatt sir ddaariyo |28|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਪ੍ਰਥਮ ਮਾਤ ਪਿਤੁ ਮਾਰਿ ਬਹੁਰਿ ਨਿਜੁ ਮੀਤ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥
pratham maat pit maar bahur nij meet sanghaariyo |
ਛਲਿਯੋ ਮੂੜ ਮਤਿ ਰਾਇ ਜਵਨ ਨਹਿ ਨ︀ਯਾਇ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
chhaliyo moorr mat raae javan neh nayaae bichaariyo |
ਸੁਨੀ ਨ ਐਸੀ ਕਾਨ ਕਹੂੰ ਆਗੇ ਨਹਿ ਹੋਈ ॥
sunee na aisee kaan kahoon aage neh hoee |
ਹੋ ਤ੍ਰਿਯ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੀ ਬਾਤ ਜਗਤ ਜਾਨਤ ਨਹਿ ਕੋਈ ॥੨੯॥
ho triy charitr kee baat jagat jaanat neh koee |29|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਚੌਆਲੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੪੪॥੪੫੬੪॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau chauaalees charitr samaapatam sat subham sat |244|4564|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਪ੍ਰਾਚੀ ਦਿਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਇਕ ਨਗਰੀ ॥
praachee disaa pragatt ik nagaree |
ਖੰਭਾਵਤਿ ਸਭ ਜਗਤ ਉਜਗਰੀ ॥
khanbhaavat sabh jagat ujagaree |
ਰੂਪ ਸੈਨ ਰਾਜਾ ਤਹ ਕੇਰਾ ॥
roop sain raajaa teh keraa |
ਜਾ ਕੈ ਦੁਸਟ ਨ ਬਾਚਾ ਨੇਰਾ ॥੧॥
jaa kai dusatt na baachaa neraa |1|
ਮਦਨ ਮੰਜਰੀ ਨਾਰਿ ਤਵਨ ਕੀ ॥
madan manjaree naar tavan kee |
ਸਸਿ ਕੀ ਸੀ ਛਬਿ ਲਗਤਿ ਜਵਨ ਕੀ ॥
sas kee see chhab lagat javan kee |
ਮ੍ਰਿਗ ਕੇ ਨੈਨ ਦੋਊ ਹਰਿ ਲੀਨੇ ॥
mrig ke nain doaoo har leene |
ਸੁਕ ਨਾਸਾ ਕੋਕਿਲ ਬਚ ਦੀਨੇ ॥੨॥
suk naasaa kokil bach deene |2|
ਰਾਜਾ ਪਿਯਤ ਅਮਲ ਸਭ ਭਾਰੀ ॥
raajaa piyat amal sabh bhaaree |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਭੋਗਤ ਨਾਰੀ ॥
bhaat bhaat sau bhogat naaree |
ਪੋਸਤ ਭਾਗ ਅਫੀਮ ਚੜਾਵੈ ॥
posat bhaag afeem charraavai |
ਪ︀ਯਾਲੇ ਪੀ ਪਚਾਸਇਕ ਜਾਵੈ ॥੩॥
payaale pee pachaaseik jaavai |3|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਨਯਨਿ ਸੌ ਭੋਗ ਕਮਾਵਈ ॥
bhaat bhaat ranayan sau bhog kamaavee |
ਆਸਨ ਚੁੰਬਨ ਕਰਤ ਨ ਗਨਨਾ ਆਵਈ ॥
aasan chunban karat na gananaa aavee |
ਚਾਰਿ ਪਹਰ ਰਤਿ ਕਰੈ ਅਧਿਕ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥
chaar pehar rat karai adhik sukh paae kai |
ਹੋ ਜੋ ਰਾਨੀ ਤਿਹ ਰਮੈ ਰਹੈ ਉਰਝਾਇ ਕੈ ॥੪॥
ho jo raanee tih ramai rahai urajhaae kai |4|
ਸ੍ਰੀ ਰਸ ਤਿਲਕ ਮੰਜਰੀ ਤ੍ਰਿਯਿਕ ਬਖਾਨਿਯੈ ॥
sree ras tilak manjaree triyik bakhaaniyai |
ਅਧਿਕ ਜਗਤ ਕੇ ਮਾਝ ਧਨਵੰਤੀ ਜਾਨਿਯੈ ॥
adhik jagat ke maajh dhanavantee jaaniyai |
ਜਾਵਿਤ੍ਰੀ ਜਾਇਫਰ ਨ ਸਾਹੁ ਚਬਾਵਈ ॥
jaavitree jaaeifar na saahu chabaavee |
ਹੋ ਸੋਫੀ ਸੂਮ ਨ ਭੂਲਿ ਭਾਗ ਕੌ ਖਾਵਈ ॥੫॥
ho sofee soom na bhool bhaag kau khaavee |5|
ਸਾਹੁ ਆਪੁ ਕੌ ਸ︀ਯਾਨੋ ਅਧਿਕ ਕਹਾਵਈ ॥
saahu aap kau sayaano adhik kahaavee |
ਭੂਲ ਭਾਗ ਸੁਪਨੇ ਹੂੰ ਨ ਘੋਟਿ ਚੜਾਵਈ ॥
bhool bhaag supane hoon na ghott charraavee |
ਪਿਯੈ ਜੁ ਰਾਨੀ ਭਾਗ ਅਧਿਕ ਤਾ ਸੌ ਲਰੈ ॥
piyai ju raanee bhaag adhik taa sau larai |
ਹੋ ਕੌਡੀ ਕਰ ਤੇ ਦਾਨ ਨ ਸੋਕਾਤੁਰ ਕਰੈ ॥੬॥
ho kauaddee kar te daan na sokaatur karai |6|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਪਿਯਤ ਭਾਗ ਕਾਹੂ ਜੋ ਹੇਰੈ ॥
piyat bhaag kaahoo jo herai |
ਠਾਢੇ ਹੋਤ ਨ ਤਾ ਕੇ ਨੇਰੈ ॥
tthaadte hot na taa ke nerai |
ਭਯੋ ਸਦਨ ਤਿਹ ਕਹੈ ਉਜਾਰਾ ॥
bhayo sadan tih kahai ujaaraa |
ਜਾ ਕੈ ਕੂੰਡਾ ਬਜੈ ਦੁਆਰਾ ॥੭॥
jaa kai koonddaa bajai duaaraa |7|
ਤਾ ਕੋ ਹੋਤ ਉਜਾਰ ਕਹੈ ਘਰ ॥
taa ko hot ujaar kahai ghar |
ਭਾਗ ਅਫੀਮ ਭਖਤ ਹੈ ਜੋ ਨਰ ॥
bhaag afeem bhakhat hai jo nar |
ਸੋਫੀ ਸਕਲ ਬੁਧਿ ਬਲ ਰਹੈ ॥
sofee sakal budh bal rahai |
ਅਮਲਿਨ ਕੋ ਕਛੂ ਕੈ ਨਹਿ ਕਹੈ ॥੮॥
amalin ko kachhoo kai neh kahai |8|
ਯਹ ਰਸ ਤਿਲਕ ਮੰਜਰੀ ਸੁਨੀ ॥
yeh ras tilak manjaree sunee |
ਗਈ ਪਾਸ ਹਸਿ ਮੂੰਡੀ ਧੁਨੀ ॥
gee paas has moonddee dhunee |
ਕਹਾ ਬਕਤ ਹੈ ਪਰਿਯੋ ਮੰਦ ਮਤਿ ॥
kahaa bakat hai pariyo mand mat |
ਬਾਹਨ ਸੋਫਿ ਸੀਤਲਾ ਕੀ ਗਤਿ ॥੯॥
baahan sof seetalaa kee gat |9|
ਛੰਦ ॥
chhand |
ਅਮਲ ਪਿਯਹਿ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਜ ਅਧਿਕ ਇਸਤ੍ਰੀਯਨ ਬਿਹਾਰੈ ॥
amal piyeh nrip raaj adhik isatreeyan bihaarai |
ਅਮਲ ਸੂਰਮਾ ਪਿਯਹਿ ਦੁਜਨ ਸਿਰ ਖੜਗ ਪ੍ਰਹਾਰੈ ॥
amal sooramaa piyeh dujan sir kharrag prahaarai |
ਅਮਲ ਭਖਹਿ ਜੋਗੀਸ ਧ︀ਯਾਨ ਜਦੁਪਤਿ ਕੋ ਧਰਹੀ ॥
amal bhakheh jogees dhayaan jadupat ko dharahee |
ਚਾਖਿ ਤਵਨ ਕੋ ਸ੍ਵਾਦ ਸੂਮ ਸੋਫੀ ਕ︀ਯਾ ਕਰਹੀ ॥੧੦॥
chaakh tavan ko svaad soom sofee kayaa karahee |10|
ਸਾਹੁ ਬਾਚ ॥
saahu baach |
ਅਮਲ ਪਿਯਤ ਜੇ ਪੁਰਖ ਪਰੇ ਦਿਨ ਰੈਨਿ ਉਘਾਵਤ ॥
amal piyat je purakh pare din rain ughaavat |
ਅਮਲ ਜੁ ਘਰੀ ਨ ਪਿਯਹਿ ਤਾਪ ਤਿਨ ਕਹ ਚੜਿ ਆਵਤ ॥
amal ju gharee na piyeh taap tin keh charr aavat |
ਅਮਲ ਪੁਰਖੁ ਜੋ ਪੀਯੈ ਕਿਸੂ ਕਾਰਜ ਕੇ ਨਾਹੀ ॥
amal purakh jo peeyai kisoo kaaraj ke naahee |
ਅਮਲ ਖਾਇ ਜੜ੍ਰਹ ਰਹੈ ਮ੍ਰਿਤਕ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥੧੧॥
amal khaae jarrrah rahai mritak hvai kai ghar maahee |11|
ਤ੍ਰਿਯੋ ਬਾਚ ॥
triyo baach |
ਸ︀ਯਾਨੇ ਸੋਚਿਤ ਰਹੈ ਰਾਜ ਕੈਫਿਯੈ ਕਮਾਵੈ ॥
sayaane sochit rahai raaj kaifiyai kamaavai |
ਸੂਮ ਸੰਚਿ ਧਨ ਰਹੇ ਸੂਰ ਦਿਨ ਏਕ ਲੁਟਾਵੈ ॥
soom sanch dhan rahe soor din ek luttaavai |
ਅਮਲ ਪੀਏ ਜਸੁ ਹੋਇ ਦਾਨ ਖਾਡੇ ਨਹਿ ਹੀਨੋ ॥
amal pee jas hoe daan khaadde neh heeno |
ਅੰਤ ਗੁਦਾ ਕੇ ਪੈਡ ਸੂਮ ਸੋਫੀ ਜਿਯ ਦੀਨੋ ॥੧੨॥
ant gudaa ke paidd soom sofee jiy deeno |12|
ਭਾਗ ਪੁਰਖ ਵੈ ਪਿਯਹਿ ਭਗਤ ਹਰਿ ਕੀ ਜੇ ਕਰਹੀ ॥
bhaag purakh vai piyeh bhagat har kee je karahee |
ਭਾਗ ਭਖਤ ਵੈ ਪੁਰਖ ਕਿਸੂ ਕੀ ਆਸ ਨ ਧਰਹੀ ॥
bhaag bhakhat vai purakh kisoo kee aas na dharahee |
ਅਮਲ ਪਿਯਤ ਤੇ ਬੀਰ ਬਰਤ ਜਿਨ ਤ੍ਰਿਨ ਮਸਤਕ ਪਰ ॥
amal piyat te beer barat jin trin masatak par |
ਤੇ ਕ︀ਯਾ ਪੀਵਹਿ ਭਾਗ ਰਹੈ ਜਿਨ ਕੇ ਤਕਰੀ ਕਰ ॥੧੩॥
te kayaa peeveh bhaag rahai jin ke takaree kar |13|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਸਦਾ ਸਰੋਹੀ ਊਪਰ ਕਰ ਜਿਨ ਕੋ ਰਹੈ ॥
sadaa sarohee aoopar kar jin ko rahai |
ਸਿਰ ਮੋ ਖਾਇ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਜੁ ਤਿਹ ਕਟੁ ਬਚ ਕਹੈ ॥
sir mo khaae kripaan ju tih katt bach kahai |
ਨਿੰਬੂਆ ਟਿਕ ਕਹਿ ਰਹੈ ਮੂੰਛਿ ਐਸੇ ਕੀਏ ॥
ninbooaa ttik keh rahai moonchh aise kee |
ਹੋ ਤੇ ਨਰ ਪੀਵਹਿ ਭਾਗ ਕਹਾ ਪਸੁ ਤੈਂ ਪੀਏ ॥੧੪॥
ho te nar peeveh bhaag kahaa pas tain pee |14|
ਅਗੰਜਾਨ ਜੋ ਗੰਜਤ ਸਦਾ ਅਗੰਜ ਨਰ ॥
aganjaan jo ganjat sadaa aganj nar |
ਤ੍ਰਸਤ ਤਾਪ ਤੁਟਿ ਜਾਇ ਨਿਰਖਿ ਜਿਹ ਖੜਗ ਕਰ ॥
trasat taap tutt jaae nirakh jih kharrag kar |
ਤੇ ਪੀਵਤ ਹੈ ਭਾਗ ਅਧਿਕ ਜਿਨ ਜਸ ਲਏ ॥
te peevat hai bhaag adhik jin jas le |
ਹੋ ਦਾਨ ਖਾਡ ਕੈ ਪ੍ਰਥਮ ਬਹੁਰਿ ਜਗ ਤੇ ਗਏ ॥੧੫॥
ho daan khaadd kai pratham bahur jag te ge |15|