ਵੈਸਾਖੁ ਭਲਾ ਸਾਖਾ ਵੇਸ ਕਰੇ ॥
vaisaakh bhalaa saakhaa ves kare |
Vaisakhi is so pleasant; the branches blossom with new leaves.
ਧਨ ਦੇਖੈ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ॥
dhan dekhai har duaar aavahu deaa kare |
The soul-bride yearns to see the Lord at her door. Come, O Lord, and take pity on me!
ਘਰਿ ਆਉ ਪਿਆਰੇ ਦੁਤਰ ਤਾਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਮੋਲੋ ॥
ghar aau piaare dutar taare tudh bin adt na molo |
Please come home, O my Beloved; carry me across the treacherous world-ocean. Without You, I am not worth even a shell.
ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਕਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾਂ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਢੋਲੋ ॥
keemat kaun kare tudh bhaavaan dekh dikhaavai dtolo |
Who can estimate my worth, if I am pleasing to You? I see You, and inspire others to see You, O my Love.
ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਨਾ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨਾ ॥
door na jaanaa antar maanaa har kaa mehal pachhaanaa |
I know that You are not far away; I believe that You are deep within me, and I realize Your Presence.
ਨਾਨਕ ਵੈਸਾਖੀਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵੈ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥੬॥
naanak vaisaakheen prabh paavai surat sabad man maanaa |6|
O Nanak, finding God in Vaisakhi, the consciousness is filled with the Word of the Shabad, and the mind comes to believe. ||6||
ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥
maahu jetth bhalaa preetam kiau bisarai |
The month of Jayt'h is so sublime. How could I forget my Beloved?
ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥
thal taapeh sar bhaar saa dhan binau karai |
The earth burns like a furnace, and the soul-bride offers her prayer.
ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥
dhan binau karedee gun saaredee gun saaree prabh bhaavaa |
The bride offers her prayer, and sings His Glorious Praises; singing His Praises, she becomes pleasing to God.
ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥
saachai mehal rahai bairaagee aavan dehi ta aavaa |
The Unattached Lord dwells in His true mansion. If He allows me, then I will come to Him.
ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥
nimaanee nitaanee har bin kiau paavai sukh mahalee |
The bride is dishonored and powerless; how will she find peace without her Lord?
ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥
naanak jetth jaanai tis jaisee karam milai gun gahilee |7|
O Nanak, in Jayt'h, she who knows her Lord becomes just like Him; grasping virtue, she meets with the Merciful Lord. ||7||
ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥
aasaarr bhalaa sooraj gagan tapai |
The month of Aasaarh is good; the sun blazes in the sky.
ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥
dharatee dookh sahai sokhai agan bhakhai |
The earth suffers in pain, parched and roasted in the fire.
ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥
agan ras sokhai mareeai dhokhai bhee so kirat na haare |
The fire dries up the moisture, and she dies in agony. But even then, the sun does not grow tired.
ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥
rath firai chhaaeaa dhan taakai tteedd lavai manjh baare |
His chariot moves on, and the soul-bride seeks shade; the crickets are chirping in the forest.
ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥
avagan baadh chalee dukh aagai sukh tis saach samaale |
She ties up her bundle of faults and demerits, and suffers in the world hereafter. But dwelling on the True Lord, she finds peace.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥
naanak jis no ihu man deea maran jeevan prabh naale |8|
O Nanak, I have given this mind to Him; death and life rest with God. ||8||
ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥
saavan saras manaa ghan varaseh rut aae |
In Saawan, be happy, O my mind. The rainy season has come, and the clouds have burst into showers.
ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥
mai man tan sahu bhaavai pir parades sidhaae |
My mind and body are pleased by my Lord, but my Beloved has gone away.
ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥
pir ghar nahee aavai mareeai haavai daaman chamak ddaraae |
My Beloved has not come home, and I am dying of the sorrow of separation. The lightning flashes, and I am scared.
ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥
sej ikelee kharee duhelee maran bheaa dukh maae |
My bed is lonely, and I am suffering in agony. I am dying in pain, O my mother!
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥
har bin need bhookh kahu kaisee kaaparr tan na sukhaave |
Tell me - without the Lord, how can I sleep, or feel hungry? My clothes give no comfort to my body.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥
naanak saa sohaagan kantee pir kai ank samaave |9|
O Nanak, she alone is a happy soul-bride, who merges in the Being of her Beloved Husband Lord. ||9||
ਭਾਦਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥
bhaadau bharam bhulee bhar joban pachhutaanee |
In Bhaadon, the young woman is confused by doubt; later, she regrets and repents.
ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਬਰਸ ਰੁਤੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥
jal thal neer bhare baras rute rang maanee |
The lakes and fields are overflowing with water; the rainy season has come - the time to celebrate!
ਬਰਸੈ ਨਿਸਿ ਕਾਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਬਾਲੀ ਦਾਦਰ ਮੋਰ ਲਵੰਤੇ ॥
barasai nis kaalee kiau sukh baalee daadar mor lavante |
In the dark of night it rains; how can the young bride find peace? The frogs and peacocks send out their noisy calls.
ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲੇ ਭੁਇਅੰਗਮ ਫਿਰਹਿ ਡਸੰਤੇ ॥
priau priau chavai babeehaa bole bhueiangam fireh ddasante |
"Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved!" cries the rainbird, while the snakes slither around, biting.
ਮਛਰ ਡੰਗ ਸਾਇਰ ਭਰ ਸੁਭਰ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥
machhar ddang saaeir bhar subhar bin har kiau sukh paaeeai |
The mosquitoes bite and sting, and the ponds are filled to overflowing; without the Lord, how can she find peace?
ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਚਲਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਹ ਪ੍ਰਭੁ ਤਹ ਹੀ ਜਾਈਐ ॥੧੦॥
naanak poochh chlau gur apune jeh prabh teh hee jaaeeai |10|
O Nanak, I will go and ask my Guru; wherever God is, there I will go. ||10||
ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥
asun aau piraa saa dhan jhoor muee |
In Assu, come, my Beloved; the soul-bride is grieving to death.
ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥
taa mileeai prabh mele doojai bhaae khuee |
She can only meet Him, when God leads her to meet Him; she is ruined by the love of duality.
ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥
jhootth vigutee taa pir mutee kukah kaah si fule |
If she is plundered by falsehood, then her Beloved forsakes her. Then, the white flowers of old age blossom in my hair.
ਆਗੈ ਘਾਮ ਪਿਛੈ ਰੁਤਿ ਜਾਡਾ ਦੇਖਿ ਚਲਤ ਮਨੁ ਡੋਲੇ ॥
aagai ghaam pichhai rut jaaddaa dekh chalat man ddole |
Summer is now behind us, and the winter season is ahead. Gazing upon this play, my shaky mind wavers.
ਦਹ ਦਿਸਿ ਸਾਖ ਹਰੀ ਹਰੀਆਵਲ ਸਹਜਿ ਪਕੈ ਸੋ ਮੀਠਾ ॥
deh dis saakh haree hareeaaval sehaj pakai so meetthaa |
In all ten directions, the branches are green and alive. That which ripens slowly, is sweet.
ਨਾਨਕ ਅਸੁਨਿ ਮਿਲਹੁ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਬਸੀਠਾ ॥੧੧॥
naanak asun milahu piaare satigur bhe baseetthaa |11|
O Nanak, in Assu, please meet me, my Beloved. The True Guru has become my Advocate and Friend. ||11||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਚੰਚਲ ਕੁਅਰਿ ਤਵਨ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥
chanchal kuar tavan kee naaree |
ਆਪ ਹਾਥ ਜਗਦੀਸ ਸਵਾਰੀ ॥
aap haath jagadees savaaree |
ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਤਿਹ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਰਾਜੈ ॥
apramaan tih prabhaa biraajai |
ਜਨੁ ਰਤਿ ਪਤਿ ਕੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸੁ ਰਾਜੈ ॥੨॥
jan rat pat kee priyaa su raajai |2|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਏਕ ਰਾਵ ਕੋ ਭ੍ਰਿਤ ਅਧਿਕ ਸੁੰਦਰ ਹੁਤੋ ॥
ek raav ko bhrit adhik sundar huto |
ਇਕ ਦਿਨ ਤਾਹਿ ਬਿਲੋਕ ਗਈ ਰਾਨੀ ਸੁਤੋ ॥
eik din taeh bilok gee raanee suto |
ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਸੁ ਕੁਮਾਰ ਰਹੀ ਉਰਝਾਇ ਕੈ ॥
taa din te su kumaar rahee urajhaae kai |
ਹੋ ਕ੍ਰੋਰਿ ਜਤਨ ਕਰਿ ਤਾ ਕੌ ਲਿਯੋ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥੩॥
ho kror jatan kar taa kau liyo bulaae kai |3|
ਜਬੈ ਕੁਅਰਿ ਤਿਨ ਲਖ︀ਯੋ ਸਜਨ ਘਰ ਆਇਯੋ ॥
jabai kuar tin lakhayo sajan ghar aaeiyo |
ਚੰਚਲ ਕੁਅਰਿ ਬਚਨ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਇਯੋ ॥
chanchal kuar bachan ih bhaat sunaaeiyo |
ਕਾਮ ਭੋਗ ਮੁਹਿ ਸਾਥ ਕਰੋ ਤੁਮ ਆਇ ਕਰਿ ॥
kaam bhog muhi saath karo tum aae kar |
ਹੋ ਚਿਤ ਕੋ ਸਭ ਹੀ ਦੀਜੈ ਸੋਕ ਮਿਟਾਇ ਕਰ ॥੪॥
ho chit ko sabh hee deejai sok mittaae kar |4|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਤਵਨ ਪੁਰਖ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥
tavan purakh ih bhaat bichaaree |
ਰਮਿਯੋ ਚਹਤ ਮੋ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਰੀ ॥
ramiyo chehat mo so nrip naaree |
ਕਾਮ ਭੋਗ ਯਾ ਸੌ ਮੈ ਕਰਿਹੌ ॥
kaam bhog yaa sau mai karihau |
ਕੁੰਭੀ ਨਰਕ ਬੀਚ ਤਬ ਪਰਿਹੌ ॥੫॥
kunbhee narak beech tab parihau |5|
ਨਾਹਿ ਨਾਹਿ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਬਖਾਨੀ ॥
naeh naeh tin purakh bakhaanee |
ਤੋ ਸੋ ਰਮਤ ਮੈ ਨਹੀ ਰਾਨੀ ॥
to so ramat mai nahee raanee |
ਐਸੇ ਖ︀ਯਾਲ ਬਾਲ ਨਹਿ ਪਰਿਯੈ ॥
aise khayaal baal neh pariyai |
ਬੇਗਿ ਬਿਦਾ ਹ︀ਯਾਂ ਤੇ ਮੁਹਿ ਕਰਿਯੈ ॥੬॥
beg bidaa hayaan te muhi kariyai |6|
ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਪਿਯਰਵਾ ਜ︀ਯੋਂ ਕਰੈ ॥
naheen naheen piyaravaa jayon karai |
ਤ︀ਯੋਂ ਤ︀ਯੋਂ ਚਰਨ ਚੰਚਲਾ ਪਰੈ ॥
tayon tayon charan chanchalaa parai |
ਮੈ ਤੁਮਰੀ ਲਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਕਾਨੀ ॥
mai tumaree lakh prabhaa bikaanee |
ਮਦਨ ਤਾਪ ਤੇ ਭਈ ਦਿਵਾਨੀ ॥੭॥
madan taap te bhee divaanee |7|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਮੈ ਰਾਨੀ ਤੁਹਿ ਰੰਕ ਕੇ ਚਰਨ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥
mai raanee tuhi rank ke charan rahee lapattaae |
ਕਾਮ ਕੇਲ ਮੋ ਸੋ ਤਰੁਨ ਕ︀ਯੋ ਨਹਿ ਕਰਤ ਬਨਾਇ ॥੮॥
kaam kel mo so tarun kayo neh karat banaae |8|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਅਧਿਕ ਮੋਲ ਕੋ ਰਤਨੁ ਜੋ ਕ︀ਯੋਹੂੰ ਪਾਇਯੈ ॥
adhik mol ko ratan jo kayohoon paaeiyai |
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਭੇ ਰਾਖਿ ਨ ਬ੍ਰਿਥਾ ਗਵਾਇਯੈ ॥
anik jatan bhe raakh na brithaa gavaaeiyai |
ਤਾਹਿ ਗਰੇ ਸੋ ਲਾਇ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਲੀਜਿਯੈ ॥
taeh gare so laae bhalee bidh leejiyai |
ਹੋ ਗ੍ਰਿਹ ਆਵਤ ਨਿਧ ਨਵੌ ਕਿਵਾਰ ਨ ਦੀਜਿਯੈ ॥੯॥
ho grih aavat nidh navau kivaar na deejiyai |9|
ਤੁਮਰੀ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਲੋਕ ਦਿਵਾਨੀ ਮੈ ਭਈ ॥
tumaree prabhaa bilok divaanee mai bhee |
ਤਬ ਤੇ ਸਕਲ ਬਿਸਾਰਿ ਸਦਨ ਕੀ ਸੁਧਿ ਦਈ ॥
tab te sakal bisaar sadan kee sudh dee |
ਜੋਰਿ ਹਾਥ ਸਿਰ ਨ︀ਯਾਇ ਰਹੀ ਤਵ ਪਾਇ ਪਰ ॥
jor haath sir nayaae rahee tav paae par |
ਹੋ ਕਾਮ ਕੇਲ ਮੁਹਿ ਸਾਥ ਕਰੋ ਲਪਟਾਇ ਕਰਿ ॥੧੦॥
ho kaam kel muhi saath karo lapattaae kar |10|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਮੂਰਖ ਕਛੂ ਬਾਤ ਨਹਿ ਜਾਨੀ ॥
moorakh kachhoo baat neh jaanee |
ਪਾਇਨ ਸੋ ਰਾਨੀ ਲਪਟਾਨੀ ॥
paaein so raanee lapattaanee |
ਮਾਨ ਹੇਤ ਬਚ ਮਾਨਿ ਨ ਲਯੋ ॥
maan het bach maan na layo |
ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਅਬਲਾ ਕੇ ਭਯੋ ॥੧੧॥
adhik kop abalaa ke bhayo |11|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਸੁਨੁ ਮੂਰਖ ਮੈ ਤੋ ਕੋ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਘਾਰਹੋਂ ॥
sun moorakh mai to ko pratham sanghaarahon |
ਤਾ ਪਾਛੇ ਨਿਜ ਪੇਟ ਕਟਾਰੀ ਮਾਰਿਹੋਂ ॥
taa paachhe nij pett kattaaree maarihon |
ਯਹੈ ਕੂਪ ਤਵ ਕਾਲ ਜਾਨਿ ਜਿਯ ਲੀਜਿਯੈ ॥
yahai koop tav kaal jaan jiy leejiyai |
ਹੋ ਨਾਤਰ ਹਮ ਸੌ ਆਨਿ ਅਬੈ ਰਤਿ ਕੀਜਿਯੈ ॥੧੨॥
ho naatar ham sau aan abai rat keejiyai |12|