ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਮਾਂਦਲੁ ਬੇਦਿ ਸਿ ਬਾਜਣੋ ਘਣੋ ਧੜੀਐ ਜੋਇ ॥
maandal bed si baajano ghano dharreeai joe |
The drum of the Vedas vibrates, bringing dispute and divisiveness.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਬੀਜਉ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥
naanak naam samaal too beejau avar na koe |2|
O Nanak, contemplate the Naam, the Name of the Lord; there is none except Him. ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਸਾਗਰੁ ਗੁਣੀ ਅਥਾਹੁ ਕਿਨਿ ਹਾਥਾਲਾ ਦੇਖੀਐ ॥
saagar gunee athaahu kin haathaalaa dekheeai |
The world-ocean of the three qualities is unfathomably deep; how can its bottom be seen?
ਵਡਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪਾਰਿ ਪਵਾ ॥
vaddaa veparavaahu satigur milai ta paar pavaa |
If I meet with the great, self-sufficient True Guru, then I am carried across.
ਮਝ ਭਰਿ ਦੁਖ ਬਦੁਖ ॥
majh bhar dukh badukh |
This ocean is filled up with pain and suffering.
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੀ ਭੁਖ ॥੩॥
naanak sache naam bin kisai na lathee bhukh |3|
O Nanak, without the True Name, no one's hunger is appeased. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਜਿਨੀ ਅੰਦਰੁ ਭਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥
jinee andar bhaaliaa gur sabad suhaavai |
Those who search their inner beings, through the Word of the Guru's Shabad, are exalted and adorned.
ਜੋ ਇਛਨਿ ਸੋ ਪਾਇਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
jo ichhan so paaeide har naam dhiaavai |
They obtain what they wish for, meditating on the Lord's Name.
ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥
jis no kripaa kare tis gur milai so har gun gaavai |
One who is blessed by God's Grace, meets with the Guru; he sings the Glorious Praises of the Lord.
ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਨ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਜਮ ਮਗਿ ਨ ਪਾਵੈ ॥
dharam raae tin kaa mit hai jam mag na paavai |
The Righteous Judge of Dharma is his friend; he does not have to walk on the Path of Death.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧੪॥
har naam dhiaaveh dinas raat har naam samaavai |14|
He meditates on the Lord's Name, day and night; he is absorbed and immersed in the Lord's Name. ||14||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |
Salok, First Mehl:
ਸੁਣੀਐ ਏਕੁ ਵਖਾਣੀਐ ਸੁਰਗਿ ਮਿਰਤਿ ਪਇਆਲਿ ॥
suneeai ek vakhaaneeai surag mirat peaal |
Listen to and speak the Name of the One Lord, who permeates the heavens, this world and the nether regions of the underworld.
ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਈ ਮੇਟਿਆ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਨਾਲਿ ॥
hukam na jaaee mettiaa jo likhiaa so naal |
The Hukam of His Command cannot be erased; whatever He has written, shall go with the mortal.
ਕਉਣੁ ਮੂਆ ਕਉਣੁ ਮਾਰਸੀ ਕਉਣੁ ਆਵੈ ਕਉਣੁ ਜਾਇ ॥
kaun mooaa kaun maarasee kaun aavai kaun jaae |
Who has died, and who kills? Who comes and who goes?
ਕਉਣੁ ਰਹਸੀ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਕੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
kaun rahasee naanakaa kis kee surat samaae |1|
Who is enraptured, O Nanak, and whose consciousness merges in the Lord? ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
First Mehl:
ਹਉ ਮੁਆ ਮੈ ਮਾਰਿਆ ਪਉਣੁ ਵਹੈ ਦਰੀਆਉ ॥
hau muaa mai maariaa paun vahai dareeaau |
In egotism, he dies; possessiveness kills him, and the breath flows out like a river.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਥਕੀ ਨਾਨਕਾ ਜਾ ਮਨੁ ਰਤਾ ਨਾਇ ॥
trisanaa thakee naanakaa jaa man rataa naae |
Desire is exhausted, O Nanak, only when the mind is imbued with the Name.
ਲੋਇਣ ਰਤੇ ਲੋਇਣੀ ਕੰਨੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥
loein rate loeinee kanee surat samaae |
His eyes are imbued with the eyes of the Lord, and his ears ring with celestial consciousness.
ਜੀਭ ਰਸਾਇਣਿ ਚੂਨੜੀ ਰਤੀ ਲਾਲ ਲਵਾਇ ॥
jeebh rasaaein choonarree ratee laal lavaae |
His tongue drinks in the sweet nectar, dyed crimson by chanting the Name of the Beloved Lord.
ਅੰਦਰੁ ਮੁਸਕਿ ਝਕੋਲਿਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥
andar musak jhakoliaa keemat kahee na jaae |2|
His inner being is drenched with the Lord's fragrance; his worth cannot be described. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੋ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ॥
eis jug meh naam nidhaan hai naamo naal chalai |
In this age, the Naam, the Name of the Lord, is the treasure. Only the Naam goes along in the end.
ਏਹੁ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟਈ ਖਾਇ ਖਰਚਿਉ ਪਲੈ ॥
ehu akhutt kade na nikhuttee khaae kharachiau palai |
It is inexhaustible; it is never empty, no matter how much one may eat, consume or spend.
ਹਰਿ ਜਨ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕੰਕਰ ਜਮਕਲੈ ॥
har jan nerr na aavee jamakankar jamakalai |
The Messenger of Death does not even approach the humble servant of the Lord.
ਸੇ ਸਾਹ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਲੈ ॥
se saah sache vanajaariaa jin har dhan palai |
They alone are the true bankers and traders, who have the wealth of the Lord in their laps.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪਿ ਹਰਿ ਘਲੈ ॥੧੫॥
har kirapaa te har paaeeai jaa aap har ghalai |15|
By the Lord's Mercy, one finds the Lord, only when the Lord Himself sends for him. ||15||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਮਨਮੁਖ ਵਾਪਾਰੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਬਿਖੁ ਵਿਹਾਝਹਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਬਿਖ ਸਿਉ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥
manamukh vaapaarai saar na jaananee bikh vihaajheh bikh sangraheh bikh siau dhareh piaar |
The self-willed manmukh does not appreciate the excellence of trading in Truth. He deals in poison, collects poison, and is in love with poison.
ਬਾਹਰਹੁ ਪੰਡਿਤ ਸਦਾਇਦੇ ਮਨਹੁ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥
baaharahu panddit sadaaeide manahu moorakh gaavaar |
Outwardly, they call themselves Pandits, religious scholars, but in their minds they are foolish and ignorant.
ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਨੀ ਵਾਦੀ ਧਰਨਿ ਪਿਆਰੁ ॥
har siau chit na laaeinee vaadee dharan piaar |
They do not focus their consciousness on the Lord; they love to engage in arguments.
ਵਾਦਾ ਕੀਆ ਕਰਨਿ ਕਹਾਣੀਆ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥
vaadaa keea karan kahaaneea koorr bol kareh aahaar |
They speak to cause arguments, and earn their living by telling lies.
ਜਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲਾ ਹੋਰੁ ਮੈਲਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥
jag meh raam naam har niramalaa hor mailaa sabh aakaar |
In this world, only the Lord's Name is immaculate and pure. All other objects of creation are polluted.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਹੋਇ ਮੈਲੇ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥੧॥
naanak naam na chetanee hoe maile mareh gavaar |1|
O Nanak, those who do not remember the Naam, the Name of the Lord, are polluted; they die in ignorance. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਿਐ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
dukh lagaa bin seviai hukam mane dukh jaae |
Without serving the Lord, he suffers in pain; accepting the Hukam of God's Command, pain is gone.
ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਸੁਖੈ ਦਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥
aape daataa sukhai daa aape dee sajaae |
He Himself is the Giver of peace; He Himself awards punishment.
ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨॥
naanak evai jaaneeai sabh kichh tisai rajaae |2|
O Nanak, know this well; all that happens is according to His Will. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਹਰਿ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਜਗਤੁ ਹੈ ਨਿਰਧਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨਾਹੀ ॥
har naam binaa jagat hai niradhan bin naavai tripat naahee |
Without the Lord's Name, the world is poor. Without the Name, no one is satisfied.
ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਪਾਹੀ ॥
doojai bharam bhulaaeaa haumai dukh paahee |
He is deluded by duality and doubt. In egotism, he suffers in pain.
ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਬਹੁਤੁ ਲੋਚਾਹੀ ॥
bin karamaa kichhoo na paaeeai je bahut lochaahee |
Without good karma, he does not obtain anything, no matter how much he may wish for it.
ਆਵੈ ਜਾਇ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਛੁਟਾਹੀ ॥
aavai jaae jamai marai gur sabad chhuttaahee |
Coming and going in reincarnation, and birth and death are ended, through the Word of the Guru's Shabad.
ਆਪਿ ਕਰੈ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧੬॥
aap karai kis aakheeai doojaa ko naahee |16|
He Himself acts, so unto whom should we complain? There is no other at all. ||16||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਕਹਾ ਭਯੋ ਬਲਵੰਤ ਭਯੋ ਭੋਗ ਨ ਚਿਰ ਲੌ ਕੀਨ ॥
kahaa bhayo balavant bhayo bhog na chir lau keen |
ਆਪ ਨ ਕਛੁ ਸੁਖ ਪਾਇਯੋ ਕਛੁ ਨ ਤਰੁਨਿ ਸੁਖ ਦੀਨ ॥੭॥
aap na kachh sukh paaeiyo kachh na tarun sukh deen |7|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸੋ ਤਰੁਨੀ ਕੋ ਪੁਰਖ ਰਿਝਾਵੈ ॥
so tarunee ko purakh rijhaavai |
ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਲਗੈ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥
bahut chir lagai bhog kamaavai |
ਤਾ ਕੋ ਐਂਚਿ ਆਪੁ ਸੁਖੁ ਲੇਵੈ ॥
taa ko ainch aap sukh levai |
ਅਪਨੋ ਸੁਖ ਅਬਲਾ ਕੋ ਦੇਵੈ ॥੮॥
apano sukh abalaa ko devai |8|
ਐਸੇ ਬਲੀ ਕੈਸ ਕੋਊ ਹੋਈ ॥
aise balee kais koaoo hoee |
ਤਾ ਪਰ ਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ਰੀਝਤ ਕੋਈ ॥
taa par triyaa na reejhat koee |
ਜੋ ਚਿਰ ਚਿਮਟਿ ਕਲੋਲ ਕਮਾਵੈ ॥
jo chir chimatt kalol kamaavai |
ਵਹੈ ਤਰੁਨਿ ਕੋ ਚਿਤ ਚੁਰਾਵੈ ॥੯॥
vahai tarun ko chit churaavai |9|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਚਿਮਟਿ ਚਿਮਟਿ ਤਿਹ ਮੀਤ ਸੌ ਗਰੇ ਗਈ ਲਪਟਾਇ ॥
chimatt chimatt tih meet sau gare gee lapattaae |
ਸ੍ਰਵਨ ਚਟਾਕੋ ਨਾਥ ਸੁਨਿ ਜਾਗ︀ਯੋ ਨੀਂਦ ਗਵਾਇ ॥੧੦॥
sravan chattaako naath sun jaagayo neend gavaae |10|
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਅਤਿ ਰਤਿ ਕਰੀ ਜੈਸੀ ਕਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥
lapatt lapatt at rat karee jaisee karai na koe |
ਸ੍ਰਮਿਤ ਭਏ ਤਰੁਨੀ ਤਰੁਨ ਰਹੇ ਤਹਾ ਹੀ ਸੋਇ ॥੧੧॥
sramit bhe tarunee tarun rahe tahaa hee soe |11|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਜਬ ਤ੍ਰਿਯ ਜਾਰ ਸਹਿਤ ਸ੍ਵੈ ਗਈ ॥
jab triy jaar sahit svai gee |
ਪਰੇ ਪਰੇ ਤਿਹ ਨਾਥ ਤਕਈ ॥
pare pare tih naath takee |
ਪਕਰੇ ਕੇਸ ਛੁਟੇ ਲਹਲਹੇ ॥
pakare kes chhutte lahalahe |
ਜਾਨੁਕ ਸਰਪ ਗਾਰਰੂ ਗਹੇ ॥੧੨॥
jaanuk sarap gaararoo gahe |12|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਅੰਗਰੇਜੀ ਗਹਿ ਕੈ ਛੁਰੀ ਤਾ ਕੀ ਗ੍ਰੀਵ ਤਕਾਇ ॥
angarejee geh kai chhuree taa kee greev takaae |
ਤਾਨਿਕ ਦਬਾਈ ਇਹ ਦਿਸਾ ਉਹਿ ਦਿਸਿ ਨਿਕਸੀ ਜਾਇ ॥੧੩॥
taanik dabaaee ih disaa uhi dis nikasee jaae |13|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਛੁਰਕੀ ਭਏ ਜਾਰ ਕੌ ਘਾਯੋ ॥
chhurakee bhe jaar kau ghaayo |
ਨਿਜੁ ਨਾਰੀ ਤਨ ਕਛੁ ਨ ਜਤਾਯੋ ॥
nij naaree tan kachh na jataayo |
ਤਾ ਕੋ ਤਪਤ ਰੁਧਿਰ ਜਬ ਲਾਗਿਯੋ ॥
taa ko tapat rudhir jab laagiyo |
ਤਬ ਹੀ ਕੋਪਿ ਨਾਰਿ ਕੋ ਜਾਗਿਯੋ ॥੧੪॥
tab hee kop naar ko jaagiyo |14|
ਛੁਰਕੀ ਵਹੈ ਹਾਥ ਮੈ ਲਈ ॥
chhurakee vahai haath mai lee |
ਪਤਿ ਕੇ ਪਕਰਿ ਕੰਠ ਮੋ ਦਈ ॥
pat ke pakar kantth mo dee |
ਅਜ ਜ︀ਯੋ ਤਾਹਿ ਜਬੈ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
aj jayo taeh jabai kar ddaariyo |
ਬਾਰ ਦੁਹਨ ਇਹ ਭਾਤਿ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥੧੫॥
baar duhan ih bhaat pukaariyo |15|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਮੋਰੇ ਨਾਥ ਬਿਰਕਤ ਹ੍ਵੈ ਬਨ ਕੋ ਕਿਯੋ ਪਯਾਨ ॥
more naath birakat hvai ban ko kiyo payaan |
ਬਾਰਿ ਸਕਲ ਘਰ ਉਠਿ ਗਏ ਸੰਕਾ ਛਾਡਿ ਨਿਦਾਨ ॥੧੬॥
baar sakal ghar utth ge sankaa chhaadd nidaan |16|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਤਾ ਤੇ ਕਛੂ ਉਪਾਇ ਬਨੈਯੈ ॥
taa te kachhoo upaae banaiyai |
ਖੋਜਿ ਨਾਥ ਬਨ ਤੇ ਗ੍ਰਿਹ ਲਯੈਯੈ ॥
khoj naath ban te grih layaiyai |
ਤਾ ਕੋ ਹੇਰਿ ਪਾਨਿ ਮੈ ਪੀਵੌ ॥
taa ko her paan mai peevau |
ਬਿਨੁ ਦੇਖੈ ਨੈਨਾ ਦੋਊ ਸੀਵੌ ॥੧੭॥
bin dekhai nainaa doaoo seevau |17|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਖੋਜਿ ਖੋਜਿ ਬਨ ਲੋਗ ਸਭੈ ਆਵਤ ਭਏ ॥
khoj khoj ban log sabhai aavat bhe |
ਕਹੈ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਵ ਨਾਥ ਨ ਹਾਥ ਕਹੂੰ ਅਏ ॥
kahai triyaa tav naath na haath kahoon ae |
ਆਇ ਨਿਕਟਿ ਤਾ ਕੌ ਸਭ ਹੀ ਸਮੁਝਾਵਹੀ ॥
aae nikatt taa kau sabh hee samujhaavahee |
ਹੋ ਭੂਲੇ ਲੋਕ ਅਜਾਨ ਮਰਮ ਨਹਿ ਪਾਵਹੀ ॥੧੮॥
ho bhoole lok ajaan maram neh paavahee |18|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਦੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੦੨॥੩੮੦੭॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau do charitr samaapatam sat subham sat |202|3807|afajoon|