ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 |
Maaroo, First Mehl:
ਅਰਬਦ ਨਰਬਦ ਧੁੰਧੂਕਾਰਾ ॥
arabad narabad dhundhookaaraa |
For endless eons, there was only utter darkness.
ਧਰਣਿ ਨ ਗਗਨਾ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥
dharan na gaganaa hukam apaaraa |
There was no earth or sky; there was only the infinite Command of His Hukam.
ਨਾ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਨ ਚੰਦੁ ਨ ਸੂਰਜੁ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇਦਾ ॥੧॥
naa din rain na chand na sooraj sun samaadh lagaaeidaa |1|
There was no day or night, no moon or sun; God sat in primal, profound Samaadhi. ||1||
ਖਾਣੀ ਨ ਬਾਣੀ ਪਉਣ ਨ ਪਾਣੀ ॥
khaanee na baanee paun na paanee |
There were no sources of creation or powers of speech, no air or water.
ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਨ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥
opat khapat na aavan jaanee |
There was no creation or destruction, no coming or going.
ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਸਪਤ ਨਹੀ ਸਾਗਰ ਨਦੀ ਨ ਨੀਰੁ ਵਹਾਇਦਾ ॥੨॥
khandd pataal sapat nahee saagar nadee na neer vahaaeidaa |2|
There were no continents, nether regions, seven seas, rivers or flowing water. ||2||
ਨਾ ਤਦਿ ਸੁਰਗੁ ਮਛੁ ਪਇਆਲਾ ॥
naa tad surag machh peaalaa |
There were no heavenly realms, earth or nether regions of the underworld.
ਦੋਜਕੁ ਭਿਸਤੁ ਨਹੀ ਖੈ ਕਾਲਾ ॥
dojak bhisat nahee khai kaalaa |
There was no heaven or hell, no death or time.
ਨਰਕੁ ਸੁਰਗੁ ਨਹੀ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਨਾ ਕੋ ਆਇ ਨ ਜਾਇਦਾ ॥੩॥
narak surag nahee jaman maranaa naa ko aae na jaaeidaa |3|
There was no hell or heaven, no birth or death, no coming or going in reincarnation. ||3||
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਨ ਕੋਈ ॥
brahamaa bisan mahes na koee |
There was no Brahma, Vishnu or Shiva.
ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
avar na deesai eko soee |
No one was seen, except the One Lord.
ਨਾਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਹੀ ਜਾਤਿ ਨ ਜਨਮਾ ਨਾ ਕੋ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੪॥
naar purakh nahee jaat na janamaa naa ko dukh sukh paaeidaa |4|
There was no female or male, no social class or caste of birth; no one experienced pain or pleasure. ||4||
ਨਾ ਤਦਿ ਜਤੀ ਸਤੀ ਬਨਵਾਸੀ ॥
naa tad jatee satee banavaasee |
There were no people of celibacy or charity; no one lived in the forests.
ਨਾ ਤਦਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥
naa tad sidh saadhik sukhavaasee |
There were no Siddhas or seekers, no one living in peace.
ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਭੇਖੁ ਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋ ਨਾਥੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੫॥
jogee jangam bhekh na koee naa ko naath kahaaeidaa |5|
There were no Yogis, no wandering pilgrims, no religious robes; no one called himself the master. ||5||
ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਨਾ ਬ੍ਰਤ ਪੂਜਾ ॥
jap tap sanjam naa brat poojaa |
There was no chanting or meditation, no self-discipline, fasting or worship.
ਨਾ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ਦੂਜਾ ॥
naa ko aakh vakhaanai doojaa |
No one spoke or talked in duality.
ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੬॥
aape aap upaae vigasai aape keemat paaeidaa |6|
He created Himself, and rejoiced; He evaluates Himself. ||6||
ਨਾ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੁ ਤੁਲਸੀ ਮਾਲਾ ॥
naa such sanjam tulasee maalaa |
There was no purification, no self-restraint, no malas of basil seeds.
ਗੋਪੀ ਕਾਨੁ ਨ ਗਊ ਗੋੁਆਲਾ ॥
gopee kaan na gaoo gouaalaa |
There were no Gopis, no Krishna, no cows or cowherds.
ਤੰਤੁ ਮੰਤੁ ਪਾਖੰਡੁ ਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋ ਵੰਸੁ ਵਜਾਇਦਾ ॥੭॥
tant mant paakhandd na koee naa ko vans vajaaeidaa |7|
There were no tantras, no mantras and no hypocrisy; no one played the flute. ||7||
ਕਰਮ ਧਰਮ ਨਹੀ ਮਾਇਆ ਮਾਖੀ ॥
karam dharam nahee maaeaa maakhee |
There was no karma, no Dharma, no buzzing fly of Maya.
ਜਾਤਿ ਜਨਮੁ ਨਹੀ ਦੀਸੈ ਆਖੀ ॥
jaat janam nahee deesai aakhee |
Social class and birth were not seen with any eyes.
ਮਮਤਾ ਜਾਲੁ ਕਾਲੁ ਨਹੀ ਮਾਥੈ ਨਾ ਕੋ ਕਿਸੈ ਧਿਆਇਦਾ ॥੮॥
mamataa jaal kaal nahee maathai naa ko kisai dhiaaeidaa |8|
There was no noose of attachment, no death inscribed upon the forehead; no one meditated on anything. ||8||
ਨਿੰਦੁ ਬਿੰਦੁ ਨਹੀ ਜੀਉ ਨ ਜਿੰਦੋ ॥
nind bind nahee jeeo na jindo |
There was no slander, no seed, no soul and no life.
ਨਾ ਤਦਿ ਗੋਰਖੁ ਨਾ ਮਾਛਿੰਦੋ ॥
naa tad gorakh naa maachhindo |
There was no Gorakh and no Maachhindra.
ਨਾ ਤਦਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕੁਲ ਓਪਤਿ ਨਾ ਕੋ ਗਣਤ ਗਣਾਇਦਾ ॥੯॥
naa tad giaan dhiaan kul opat naa ko ganat ganaaeidaa |9|
There was no spiritual wisdom or meditation, no ancestry or creation, no reckoning of accounts. ||9||
ਵਰਨ ਭੇਖ ਨਹੀ ਬ੍ਰਹਮਣ ਖਤ੍ਰੀ ॥
varan bhekh nahee brahaman khatree |
There were no castes or social classes, no religious robes, no Brahmin or Kh'shaatriya.
ਦੇਉ ਨ ਦੇਹੁਰਾ ਗਊ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ॥
deo na dehuraa gaoo gaaeitree |
There were no demi-gods or temples, no cows or Gaayatri prayer.
ਹੋਮ ਜਗ ਨਹੀ ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਣੁ ਨਾ ਕੋ ਪੂਜਾ ਲਾਇਦਾ ॥੧੦॥
hom jag nahee teerath naavan naa ko poojaa laaeidaa |10|
There were no burnt offerings, no ceremonial feasts, no cleansing rituals at sacred shrines of pilgrimage; no one worshipped in adoration. ||10||
ਨਾ ਕੋ ਮੁਲਾ ਨਾ ਕੋ ਕਾਜੀ ॥
naa ko mulaa naa ko kaajee |
There was no Mullah, there was no Qazi.
ਨਾ ਕੋ ਸੇਖੁ ਮਸਾਇਕੁ ਹਾਜੀ ॥
naa ko sekh masaaeik haajee |
There was no Shaykh, or pilgrims to Mecca.
ਰਈਅਤਿ ਰਾਉ ਨ ਹਉਮੈ ਦੁਨੀਆ ਨਾ ਕੋ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੧੧॥
reeat raau na haumai duneea naa ko kehan kahaaeidaa |11|
There was no king or subjects, and no worldly egotism; no one spoke of himself. ||11||
ਭਾਉ ਨ ਭਗਤੀ ਨਾ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ॥
bhaau na bhagatee naa siv sakatee |
There was no love or devotion, no Shiva or Shakti - no energy or matter.
ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਬਿੰਦੁ ਨਹੀ ਰਕਤੀ ॥
saajan meet bind nahee rakatee |
There were no friends or companions, no semen or blood.
ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ਸਾਚੇ ਏਹੋ ਭਾਇਦਾ ॥੧੨॥
aape saahu aape vanajaaraa saache eho bhaaeidaa |12|
He Himself is the banker, and He Himself is the merchant. Such is the Pleasure of the Will of the True Lord. ||12||
ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਨ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ॥
bed kateb na sinmrit saasat |
There were no Vedas, Korans or Bibles, no Simritees or Shaastras.
ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ਉਦੈ ਨਹੀ ਆਸਤ ॥
paatth puraan udai nahee aasat |
There was no recitation of the Puraanas, no sunrise or sunset.
ਕਹਤਾ ਬਕਤਾ ਆਪਿ ਅਗੋਚਰੁ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਦਾ ॥੧੩॥
kahataa bakataa aap agochar aape alakh lakhaaeidaa |13|
The Unfathomable Lord Himself was the speaker and the preacher; the unseen Lord Himself saw everything. ||13||
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
jaa tis bhaanaa taa jagat upaaeaa |
When He so willed, He created the world.
ਬਾਝੁ ਕਲਾ ਆਡਾਣੁ ਰਹਾਇਆ ॥
baajh kalaa aaddaan rahaaeaa |
Without any supporting power, He sustained the universe.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਏ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਦਾ ॥੧੪॥
brahamaa bisan mahes upaae maaeaa mohu vadhaaeidaa |14|
He created Brahma, Vishnu and Shiva; He fostered enticement and attachment to Maya. ||14||
ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
virale kau gur sabad sunaaeaa |
How rare is that person who listens to the Word of the Guru's Shabad.
ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਸਬਾਇਆ ॥
kar kar dekhai hukam sabaaeaa |
He created the creation, and watches over it; the Hukam of His Command is over all.
ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪਾਤਾਲ ਅਰੰਭੇ ਗੁਪਤਹੁ ਪਰਗਟੀ ਆਇਦਾ ॥੧੫॥
khandd brahamandd paataal aranbhe gupatahu paragattee aaeidaa |15|
He formed the planets, solar systems and nether regions, and brought what was hidden to manifestation. ||15||
ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਈ ॥
taa kaa ant na jaanai koee |
No one knows His limits.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥
poore gur te sojhee hoee |
This understanding comes from the Perfect Guru.
ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਬਿਸਮਾਦੀ ਬਿਸਮ ਭਏ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੧੬॥੩॥੧੫॥
naanak saach rate bisamaadee bisam bhe gun gaaeidaa |16|3|15|
O Nanak, those who are attuned to the Truth are wonderstruck; singing His Glorious Praises, they are filled with wonder. ||16||3||15||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਸਭ ਰਾਨੀ ਜੇਤਕ ਹੁਤੀ ਠਟਕਿ ਰਹੀ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
sabh raanee jetak hutee tthattak rahee man maeh |
ਕਛੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਇਹ ਠਾਨਿ ਰਖਿ ਕੰਚਨ ਬੋਯੋ ਨਾਹਿ ॥੨੨॥
kachh charitr ih tthaan rakh kanchan boyo naeh |22|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਦਰਪ ਕਲਾ ਪੁਨ ਐਸ ਉਚਾਰੀ ॥
darap kalaa pun ais uchaaree |
ਜੋ ਤੁਮ ਰਾਵਹੁ ਨ ਬਿਭਚਾਰੀ ॥
jo tum raavahu na bibhachaaree |
ਤੌ ਤੁਮ ਆਇ ਕੰਚਨਹਿ ਬੋਵਹੁ ॥
tau tum aae kanchaneh bovahu |
ਹਮਰੋ ਸਕਲ ਅਸੁਖ ਕਹ ਖੋਵਹੁ ॥੨੩॥
hamaro sakal asukh keh khovahu |23|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਤ੍ਰਿਯਾ ਪੁਰਖ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਮੂੰਦਿ ਮੁਖ ਰਹਤ ਭੇ ॥
triyaa purakh sun bain moond mukh rehat bhe |
ਕੰਚਨ ਬੋਵਨ ਕਾਜ ਨ ਟਰਿ ਤਿਤ ਕੌ ਗਏ ॥
kanchan bovan kaaj na ttar tith kau ge |
ਦਰਪ ਕਲਾ ਤਬ ਬਚਨ ਕਹੇ ਮੁਸਕਾਇ ਕੈ ॥
darap kalaa tab bachan kahe musakaae kai |
ਹੋ ਸੁਨੋ ਰਾਵ ਜੂ ਬਚਨ ਹਮਾਰੋ ਆਇ ਕੈ ॥੨੪॥
ho suno raav joo bachan hamaaro aae kai |24|
ਪੁਰਖ ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਕੌ ਜੋ ਨ੍ਰਿਪ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਘਾਰਿਯੈ ॥
purakh isatrin kau jo nrip pratham sanghaariyai |
ਤੌ ਕਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜਗ ਦੁਹੁਨ ਹੁਮ ਮਾਰਿਯੈ ॥
tau kar lai ke kharrag duhun hum maariyai |
ਬਿਨਸੇ ਬਿਨਾ ਨ ਰਹਿਯੋ ਕੋਊ ਜਗਤ ਮੈ ॥
binase binaa na rahiyo koaoo jagat mai |
ਹੋ ਛਮਾ ਕਰੋ ਅਪਰਾਧੁ ਜੁ ਕੀਨੋ ਆਜੁ ਮੈ ॥੨੫॥
ho chhamaa karo aparaadh ju keeno aaj mai |25|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਜਬ ਰਿਤੁ ਰਾਜ ਸਮੈ ਬਿਖੈ ਬੇਗ ਪਵਨ ਕੋ ਹੋਇ ॥
jab rit raaj samai bikhai beg pavan ko hoe |
ਊਚ ਨੀਚ ਕਾਪੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿਯੋ ਬਿਰਛ ਨ ਕੋਇ ॥੨੬॥
aooch neech kaape binaa rahiyo birachh na koe |26|
ਸੁਨਿ ਰਾਜਾ ਐਸੋ ਬਚਨ ਕੀਨੋ ਤਿਨੈ ਨਿਹਾਲ ॥
sun raajaa aiso bachan keeno tinai nihaal |
ਸਾਹੁ ਸੁਤਾ ਸੁਤ ਸਾਹੁ ਕੋ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਤਕਾਲ ॥੨੭॥
saahu sutaa sut saahu ko det bhayo tatakaal |27|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਇਹ ਛਲ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਛੈਲ ਸਭਨ ਕੌ ਛਲਿ ਗਈ ॥
eih chhal sau triy chhail sabhan kau chhal gee |
ਕੇਲ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੇ ਧਾਮ ਮਾਸ ਦਸ ਕਰਤ ਭੀ ॥
kel nripat ke dhaam maas das karat bhee |
ਬਹੁਰ ਸਭਨ ਕੋ ਐਸੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਇ ਕਰਿ ॥
bahur sabhan ko aiso charitr dikhaae kar |
ਹੋ ਮਨ ਭਾਵਤ ਕੋ ਮੀਤ ਬਰਿਯੋ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕਰਿ ॥੨੮॥
ho man bhaavat ko meet bariyo sukh paae kar |28|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚੌਵਨੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੫੪॥੩੦੭੯॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau chauavano charitr samaapatam sat subham sat |154|3079|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸਾਹਿਜਹਾ ਕੀ ਏਕ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥
saahijahaa kee ek bar naaree |
ਪ੍ਰਾਨਮਤੀ ਤਿਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰੀ ॥
praanamatee tih naam uchaaree |
ਤਿਨਿਕ ਸਾਹੁ ਕੋ ਪੂਤ ਬਿਲੋਕਿਯੋ ॥
tinik saahu ko poot bilokiyo |
ਤਬ ਹੀ ਆਨਿ ਕਾਮੁ ਤਿਹ ਰੋਕਿਯੋ ॥੧॥
tab hee aan kaam tih rokiyo |1|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਪਠੈ ਸਹਿਚਰੀ ਤਾ ਕੋ ਲਿਯੋ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥
patthai sahicharee taa ko liyo bulaae kai |
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਰਤਿ ਕਰੀ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ਕੈ ॥
lapatt lapatt rat karee harakh upajaae kai |
ਕੇਲ ਕਰਤ ਦੋਹੂੰ ਬਚਨ ਕਹੇ ਮੁਸਕਾਇ ਕੈ ॥
kel karat dohoon bachan kahe musakaae kai |
ਹੋ ਚੌਰਾਸੀ ਆਸਨ ਲੀਨੇ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥੨॥
ho chauaraasee aasan leene sukh paae kai |2|
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਬਹੁਤ ਦਿਵਸ ਤਾ ਸੋ ਰਮੀ ਪੁਨਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਬਨਾਇ ॥
bahut divas taa so ramee pun yau kahiyo banaae |
ਯਾਹਿ ਮਾਰਿ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੈ ਜਿਨਿ ਕੋਊ ਲਖਿ ਜਾਇ ॥੩॥
yaeh maar kar ddaariyai jin koaoo lakh jaae |3|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਪ੍ਰਾਨਮਤੀ ਆਗ︀ਯਾ ਤਿਹ ਦਈ ॥
praanamatee aagayaa tih dee |
ਮਾਰਨ ਸਖੀ ਤਾਹਿ ਲੈ ਗਈ ॥
maaran sakhee taeh lai gee |
ਆਪੁ ਭੋਗ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮਾਯੋ ॥
aap bhog tih saath kamaayo |
ਪੁਨਿ ਤਾ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥੪॥
pun taa so ih bhaat sunaayo |4|
ਮੋ ਸੋ ਭੋਗ ਭਲੋ ਤੈ ਦਿਯੋ ॥
mo so bhog bhalo tai diyo |
ਮੋਹਿ ਚਿਤ ਹਮਰੋ ਕੌ ਲਿਯੋ ॥
mohi chit hamaro kau liyo |
ਤੋ ਪਰ ਚੋਟ ਮੈ ਨਹੀ ਡਾਰੋ ॥
to par chott mai nahee ddaaro |
ਏਕ ਚਰਿਤ ਤਨ ਤੁਮੈ ਨਿਕਾਰੋ ॥੫॥
ek charit tan tumai nikaaro |5|